Weblog Annemiek de Crom

Numerologie

2012-01-20T18:35:00.000+01:00

Numerologie. Numerologie is een eeuwenoude methode om meer inzicht in jezelf te krijgen.

Cirkel der Seizoenen voor mensen die worstelen met stress

2011-12-15T13:22:00.001+01:00

Worstel je met stress, stressvolle situaties of overspannenheid? Je bent niet de enige en er is wat aan te doen. Neem eens vrijblijvend contact op via Cirkel der Seizoenen

Politici en onderbuikgevoelens

2011-11-15T22:30:00.000+01:00

“Stop eens zo op onderbuikgevoelens af te gaan.” “Dit is gebaseerd op onderbuikgevoelens en niet op feiten.” “Hij laat zich leiden door onderbuikgevoelens.” Enkele citaten uit verschillende debatten. Onderbuikgevoelens en emoties zijn twee verschillende werelden. Onze onderbuikgevoelens hebben meer met gevoel te maken terwijl in debatten emoties vaak de boventoon voeren.

Lees verder...

Stressbestendig is nooit alleen zaligmakend

2011-10-24T12:21:00.002+02:00

Regelmatig staat de term “stressbestendig” bij de functie-eisen in personeelsadvertenties. Het is ook een uitermate fijne eigenschap en leidinggevenden hebben meestal veel plezier van stressbestendige mensen. Over het algemeen zijn ze extravert, zien overal mogelijkheden, kunnen goed met onzekerheden omgaan en willen zich graag bewijzen. Elk voordeel heeft zijn nadeel.

Lees verder...

Machtig middel voor communicatie

2011-10-05T12:47:00.000+02:00

'Het is het meest krachtige communicatiemiddel dat ik ooit ben tegen gekomen' vertelde Stephan Covey in één van zijn presentaties. De Talking Stick, of in goed Nederlands de Praatstok, is een machtig middel voor communicatie.

Essentie van het gebruik is: “praten vanuit je hart en niet vanuit je hoofd.” Dit kan gaan over (alledaagse) zaken die iemand dwars zitten of bespreekbaar wil maken, tot botsingen tussen mensen. Praten vanuit je gevoel. In onze individualistische en rationele samenleving is dat niet alledaags, bang dat het als ‘soft’ of niet ‘daadkrachtig’ wordt gezien. In gesprek gaan met elkaar kan ook op andere manieren. Indianen gebruiken hiervoor al eeuwenlang de talking stick. De stick straalt onpartijdigheid uit.

In conflictsituaties, discussies of debatten onderbreken mensen elkaar regelmatig, om hun gelijk te halen of omdat zij zich niet gehoord of gezien voelen. Wat gebeurt er als je de praatstok gebruikt in een training of bijeenkomst? De gesprekken verdiepen zich zonder dat dit geforceerd overkomt. Iedereen zit in een cirkel, het symbool van gelijkwaardigheid. Luisteren naar elkaar is essentieel. Degene die de stok in zijn of haar hand heeft mag praten, de rest is stil en wacht tot diegene is uitgesproken en zich begrepen voelt. Pas dan geeft de spreker de stok aan de volgende door.

Elkaar interumperen of op andere manieren het gesprek onderbreken is onnodig. Iedereen komt aan de beurt en krijgt de tijd zijn of haar verhaal te vertellen. Alles is bespreekbaar. Een perfect hulpmiddel bij trainingen en een ideale manier om met elkaar in gesprek te komen en te blijven bij (dreigende) conflicten.

In conflictsituaties is het gebruik van de talking stick methode uitermate effectief. Het brengt mensen in lastige situaties dichter bij elkaar. Soft is dit zeker niet. In Rotterdam zetten ze de talking stick al in bij buurtgesprekken, met positief resultaat. Het vraagt van mensen zich open te stellen voor elkaar, te praten vanuit zijn/haar gevoel, vooroordelen te vergeten en als individu deel te nemen. Zo ontstaat er meer respect en begrip voor elkaar met als logisch gevolg dat mensen zich kwetsbaarder en opener op durven stellen. Het kenmerk van een echte dialoog.

De gespreksleider heeft een belangrijke rol. Hij/zij stelt zich open voor de anderen, zorgt ervoor dat de juiste sfeer wordt gecreëerd en maakt afspraken over het gebruik van deze methode. Een prachtig voorbeeld hoe een eeuwenoud gebruik succesvol is in onze huidige samenleving.

Bovenstaande talking stick maakte Karen de Vries van Karidiès voor mij. Deze gebruik ik in trainingen. Al mijn keuren en symbolen staan erop. Karen maakt praatstokken in opdracht en zij geeft ook een workshop praatstok maken.

Communicatie: een vak apart

2011-09-26T13:54:00.003+02:00

Verbijsterd kijkt de co-assistente mij aan terwijl ze aarzelend de kamer uitloopt achter haar begeleidend specialist aan. Ik kijk stomverbaasd terug en we hebben intens oogcontact. De specialist heeft net een demonstratie communicatieve vaardigheden gegeven waar ik nog even van bij moet komen. De co-assistente blijkbaar ook.

Door de verpleegkundige werd ik op een fijne manier ontvangen, ze liet me in een comfortabele stoel plaats nemen, verstelde de voetensteun zodat de dermatoloog mijn onderbeen goed kon bekijken. 'De dokter komt zo', gaf ze ontspannen aan.

Als een wervelwind verscheen een paar minuten later de specialist met achter hem aan de co-assistente. Hij gaf mij een hand, voelde aan mijn onderbeen en mompelde wat.

'Wat zegt u, informeerde ik beleefd. Gemompel volgde.

'Hoe krijg je nu zoiets', vroeg ik om het gesprek op gang te brengen.

'Ja, dat vraagt iemand die een hartinfarct gekregen heeft ook altijd', antwoordde hij met zijn blik naar beneden gericht en zweeg vervolgens weer.

Huh, wat zegt hij nu? Durft hij niet te zeggen dat er meestal geen oorzaak gevonden wordt voor een trombosebeen? Wat zou er sowieso door zijn hoofd gaan? Zou hij het tijdverspilling vinden, hij kijkt amper naar mijn been. Moet het protocol gewoon afgewerkt worden en verder niet zeuren? Waarvoor is dit consult überhaupt nodig? De gedachten buitelden door mijn hoofd. Ik had opeens helemaal geen zin meer om een gesprek met hem te voeren. Ik voelde me weer even een opstandige puber.

'Weet u dat u die steunkous twee jaar moet blijven dragen', met zijn zware stem verbrak hij opeens de stilte. Ik schrok er bijna van omdat ik dacht dat hij helemaal niets meer zou zeggen.

'Ja, dat heb ik gelezen...'

'Dat komt omdat we zoveel mogelijk willen voorkomen dat er complicaties ontstaan. Zoals aders die beschadigen, kleppen in de aders die kapot gaan, we willen voorkomen dat er open wonden ontstaan die niet herstellen...', zo ging hij nog even door met opnoemen van wat er allemaal mis kan gaan, in een snelheid vergelijkbaar met water dat van grote hoogte naar beneden dendert.

'Aha, u bent positief ingesteld hoor ik. Wanneer weet u of al deze complicaties daadwerkelijk optreden', vroeg ik toen hij eindelijk was uitgesproken.

'Over twee jaar, dan maken we een echo en weten we meer' gaf hij aan terwijl hij al naar de deur liep.

Geneeskunde studenten krijgen tegenwoordig standaard in hun opleiding lessen en trainingen in gespreksvoering en communicatie. Maar wie traint de oudere garde hierin?

Kracht van de natuur

2011-09-15T16:33:00.001+02:00

Dikke regendruppels kletteren tegen het raam, afgewisseld met hagelstenen. De wind waait hard en de bomen verliezen in sneltreinvaart hun bladeren. Takken zwiepen woest heen en weer om te voorkomen dat ze afbreken. Donkere wolken in verschillende tinten grijs jagen door de lucht. Van bijna wit tot bijna zwart. De één verplaatst zich wat sneller dan de ander. Af en toe hoor ik een verdwaalde donderslag. Bliksem zie ik niet. Gebiologeerd zit ik voor het raam naar het natuurgeweld te kijken. Prachtig het samenspel tussen de verschillende elementen. De schemer maakt het allemaal nog mysterieuzer en brengt mij in een filosofische stemming.

De kracht en pracht van de natuur verbaast mij elke keer weer. De natuur is in staat zich onvoorwaardelijk aan te passen aan veranderingen die optreden. Het anticipeert en reageert op ontwikkelingen die zich voor doen. Zonder angst treedt het de toekomst tegemoet in het volste vertrouwen dat er na slechte tijden weer goede tijden komen.

De herfst is hier een prachtig voorbeeld van. De temperatuur gaat omlaag, de warmte van de zon neemt af en daardoor krijgen bladeren aan (loof)bomen mindere energie om de voedselketen in stand te houden. Ook water kan de boom bij lage temperaturen moeilijk uit de grond opnemen. Bomen reageren hierop, halen het bladgroen en ander voedsel uit het gebladerte waardoor alleen kleurstof (vaak rood of geel) in de bladeren overblijft. Dit veroorzaakt prachtige herfstkleuren. Bomen zorgen er vervolgens voor dat er geen water meer bij het gebladerte kan komen waardoor zij verdorren en naar beneden vallen. Het is een overlevingsmechanisme. Zou dit mechanisme niet in werken treden, dan overleeft de boom de winter niet en sterft. In relatieve rust en stilte wacht de boom tot de winter voorbij is, de temperatuur weer stijgt en de knoppen wederom tot bloesem en later tot bladeren uit kunnen groeien. Onverstoorbaar, jaar in jaar uit.

Wat zou het toch mooi zijn als mensen dit systeem in hun dagelijks leven toe kunnen passen. De natuur kan de mens veel leren. Niet continu in de vijfde versnelling blijven werken, niet streven naar altijd meer en meer, maar jaarlijks een periode van rust en bezinning inlassen zodat er tijd en ruimte is voor het loslaten van oude zaken en het maken van nieuwe plannen voor de toekomst. Mensen zijn vaak bang iets los te laten, weten vaak wel wat ze hebben maar niet wat ze ervoor terug krijgen. De natuur is niet bang voor verandering en laat dit in alle jaargetijden prachtig zien. Loslaten en daarna bezinnen is noodzakelijk, om later opnieuw te kunnen groeien en bloeien.

De telefoon gaat en met een ruk ben ik uit mijn filosofische bui. Een vriendin van mij aan de lijn.
“Mijn dochter moet voor biologie een werkstuk maken over de herfst, weet jij een leuke invalshoek waar zij wat mee kan?”
“Ja hoor, ik heb wel een idee” antwoord ik, terwijl ik inwendig begin te lachen. Waar uit het raam kijken al niet goed voor is.

Vakantie

2011-08-17T09:52:00.000+02:00

Chagrijnig loopt ze van de ene kamer naar de andere. Haar kinderen rennen overenthousiast het hele huis door en haar man zit rustig aan tafel de krant te lezen. Ze staat er ook altijd helemaal alleen voor wat haar nog woester maakt.

Alle kamers op de bovenverdieping staan vol met spullen die mee gaan. Op haar to-do lijstje staan enkele zaken die per se af moeten vandaag. Caravan inpakken, de hond naar haar moeder brengen, de sleutels afgeven bij de buren en snel enkele boodschappen halen bij de buurtsuper. Koken maar niet vanavond. Morgenochtend vroeg staat het vertrek gepland en dat wil ze koste wat kost halen. 'Kees doe jij ook eens wat, ik ren de longen uit mijn lijf en jij zit maar te zitten' brult ze naar beneden.

Kees zucht hoorbaar. Het is ook elk jaar hetzelfde. Een dag voor het begin van de reis is Guusje niet te harden. Ze maakt zich druk over van alles, werkt als een kip zonder kop, is snel boos en erg gestrest. Hij heeft alles al geprobeerd om haar vakantiestress te verminderen maar niks helpt. Hij heeft het opgegeven. Alle tips zijn al vele malen de revue gepasseerd. Uitgerust op reis, een goede voorbereiding, eerst een paar dagen vrij en dan pas afreizen en op de plaats van bestemming de tijd nemen om te acclimatiseren. Ze passen alles keurig toe, het meeste lukt ook maar de dag voor vertrek is en blijft een ramp.

Als een bezetene streept Guusje alles op haar checklist af. Ze zit Kees achter de vodden en stuurt de kinderen naar buiten. 's Avonds is alles klaar maar Guusje blijft druk heen en weer rennen wat nergens voor nodig is. Het is vakantie tenslotte.

De volgende ochtend om kwart over zes koppelt Kees de caravan aan de auto en nestelen de kinderen zich op de achterbank. Guusje rent nog steeds alle kanten op. Kees doet verwoede pogingen de vakantiestemming erin te brengen. Als Guusje de voordeur eindelijk op slot draait, glimlacht ze naar de kinderen, zwaait vrolijk naar de buren en neemt plaats op de bijrijdersplaats. Als ze de snelweg oprijden hoort Kees Guusje kreunen. Hij kijkt haar aan ziet een grote grimas op haar gezicht, haar ogen beginnen te stralen en ze gilt: vakantie!

Tips tegen vakantiestress

bereid je goed voor op de reis door informatie te zoeken over de cultuur en gewoontes van het vakantieland en de manier van reizen naar je bestemming toe

draag op tijd je werk over aan je collega's, wacht daar niet mee tot de laatst werkdag

blijf een paar dagen thuis voordat je vertrekt, neem de tijd om in te pakken en de laatste zaken te regelen

ga je naar een land met hoge temperaturen, geef je lichaam dan de tijd daar aan te wennen, begin niet direct met allerlei activiteiten, pas je aan de gewoontes van het land aan

accepteer dat je even niets hoeft, laat het idee los dat je nuttig moet zijn

geef je reisgenoten aan waar jij behoefte aan hebt

Columns en artikelen op andere site

2011-08-07T14:54:00.005+02:00

Mijn meest recente columns en artikelen zijn te vinden op mijn website De kracht van taal, onderdeel van Cirkel der Seizoenen. Ook daar kun je reageren onderaan de geschreven tekst. Graag zelfs. Ik zie je reactie met belangstelling tegemoet.

De kracht van taal

2011-07-13T15:20:00.000+02:00

Is stress altijd negatief?

2011-06-30T17:49:00.007+02:00

Nee, stress is nooit alleen maar negatief. Gelukkig maar want we hebben stress nodig in gevaarlijke situaties. Denk bijvoorbeeld aan het vluchten als er brand is of net opzij springen voor een auto. Stress hebben we ook nodig om alert te zijn, goed te kunnen presteren en onze grenzen te verleggen. Zeker als we iets gaan doen wat we nog nooit hebben gedaan. Het kan ons tot ongekende hoogte brengen. Dat is spannend en kost energie.

Voor het lichaam maakt de aanleiding voor stress niet uit. Als er stressvolle situaties ontstaan reageert het lichaam onmiddellijk met het aanmaken van stresshormonen. Het lichaam bereid zich voor om te vechten of te vluchten. Het is een verdedigingsmechanismen en maakt je alert. Dit proces speelt zich in fracties van seconden af en is volkomen normaal. Lichaam en geest verkeren in feite in een alarmsituatie.

Zenuwachtigheid en gezonde spanning liggen dicht bij elkaar. De stresssignalen worden dan gebruikt om beter te presteren, alert en geconcentreerd te zijn. Vaak is dat op een bepaalde activiteit gericht. Bijvoorbeeld een eerste werkdag in een nieuwe baan, naar een bijeenkomst gaan waar geen bekenden zijn of een belangrijke sportwedstrijd. Regelmatig verdwijnt het zenuwachtige gevoel en de stress al tijdens de bewuste activiteit. In de loop van de eerste werkdag of op het moment dat het startschot valt. Kenmerk hiervan is dat deze stresssituaties snel komen maar ook weer snel verdwijnen.

Als de stressvolle gebeurtenis voorbij is en je even de tijd neemt om de zaken te laten bezinken keren lichaam en geest ook weer terug naar de ruststand en hebben zij tijd om te herstellen. Als een stressvolle situatie relatief kort duurt, is er niets aan de hand. Het hoort bij het leven.

Waarom hebben we dan zoveel te maken met de negatieve kanten van stress? Meestal als stressvolle omstandigheden blijven bestaan en lichaam en geest onvoldoende kans krijgen te herstellen. Als stress voortdurend blijft bestaan, houdt de alarmfase van lichaam en geest ook aan. Lichaam en geest blijven dan in een continue actiestand om te vechten of te vluchten. Dit kost heel erg veel energie. Continu alert zijn vergt veel van iemands krachten. Daarom is het zo belangrijk van jezelf te weten hoe je stressvolle situaties hanteert en stress bij jezelf herkent en erkent.

1. Wat versta jij onder stress?

2. In welke situaties ervaar jij stress?

3. Hoe uit stress zich bij jou?

Hoe ontstaat stress?

2011-06-07T14:14:00.001+02:00

Stress. Iedereen heeft ermee te maken, alleen heeft de ene persoon er meer hinder van dan een andere. De ene keer is de stress ook groter dan op andere momenten. Dat is voor iedereen verschillend en hangt van een aantal factoren af. De gebeurtenis zelf, het karakter en persoonlijkheid van betrokkene en de manier waarop de betrokken persoon met de omstandigheden omgaat.

Deze drie factoren bepalen of iemand succesvol stressvolle situaties kan hanteren. Gelukkig hebben we hier zelf invloed op en zijn er vele manieren voor. Kunst is alleen uit te vinden welke manier voor jou het beste werkt.
Stress ontstaat meestal omdat iemand in een situatie is beland waarin diegene geen mogelijkheden ziet hoe hij of zij daarmee om kan gaan. Het maakt niet uit of dit nu echte situaties zijn, ingebeelde scenario's of angst en onzekerheid over wat er zou kunnen gebeuren. Diegene krijgt dan het gevoel dat hij of zij geen grip meer op de gang van zaken heeft, dat de grond onder zijn voeten verdwenen is en hij geen houvast meer heeft.

Het lichaam komt dan in actie door stresshormonen aan te maken. Adrenaline en cortisol zijn de meest bekende. Zenuwen gieren door het lichaam. De bloeddruk gaat omhoog, de hartslag stijgt, spieren trekken samen en de ademhaling versnelt. Het lichaam bereid zich voor om te vechten of te vluchten. Het is een verdedigingsmechanisme. Dit proces speelt zich in fracties van seconden af en is volkomen normaal. Lichaam en geest verkeren in feite in een alarmsituatie. Als de situatie voorbij is, keren lichaam en geest ook weer terug naar de ruststand en hebben zij tijd om te herstellen. Als een stressvolle situatie relatief kort duurt, is er niets aan de hand. Het maakt onderdeel uit van ons leven.

Stress kan ontstaan door factoren van buitenaf. Kenmerk van deze factoren is, dat we daar weinig tot geen invloed op hebben. Bijvoorbeeld een ongeluk, het plotseling verliezen van een dierbare of een baan kwijtraken. De cultuur in onze maatschappij speelt daarin ook een rol. Alles moet tegenwoordig snel, liefst alles tegelijkertijd en bij voorkeur nu meteen. Het is voor sommige mensen een manier van leven geworden waar zij moeilijk afstand van kunnen nemen.

Stress kan ook van binnenuit ontstaan. Daar hebben we wel invloed op. Perfectionisme is daar een voorbeeld van. Hij of zij legt zichzelf bijvoorbeeld een veel te grote druk op, waar diegene waarschijnlijk nooit aan kan voldoen. Goed is voor deze persoon vaak niet goed genoeg. Geen 'nee' kunnen zeggen en altijd voor anderen klaar staan is een ander voorbeeld van een interne trigger. Vaak gaan interne triggers over overtuigingen die iemand heeft. Deze kunnen behoorlijk in de weg zitten en iemand danig in zijn functioneren beperken. Denk aan een negatief zelfbeeld 'dat kan ik toch niet' of 'dat is toch niet voor mij weggelegd'.

En natuurlijk kan stress ook ontstaan door een combinatie van interne en externe factoren.

Hoe ontstaat stress bij jou?

Topchef 2011

2011-05-24T16:28:00.002+02:00

Moniek heeft de wedstrijd Topchef 2011 de jonge professionals gewonnen. Tot mijn verbazing heb ik de serie ademloos gevolgd en betrapte ik mijzelf erop dat ik regelmatig op uitzending gemist klikte als ik een aflevering niet kon zien.

Met koken heb ik helemaal niets, al kan ik van lekker eten wel genieten. Wat mij intrigeerde was hoe de kandidaten functioneerden onder tijdsdruk en stress. En ondanks dat toch alert en heel creatief te werk moesten gaan om zichzelf te kunnen onderscheiden van hun concurrenten. Tegenslagen incasseren en improviseren als zaken anders lopen dan verwacht. Dat was boeiend om te zien.

Wat improviseren betreft werden de finalisten in de laatste uitzending extra op de proef gesteld. Moniek die aan haar voorgerecht begon en er later achter kwam dat de vis al was gegaard terwijl dat niet de bedoeling was. Ze liep ijsberend door de keuken en kwam in tweestrijd. Opgeven of toch doorgaan omdat ze het ten opzichte van eerder afgevallen collega's niet kon maken nu af te haken. Ze raapte zichzelf uiteindelijk bij elkaar, maakte met de bewuste vis toch een gerecht en creëerde voor de chefs ook gelijk het beste voorgerecht. Een sterk staaltje lef en doorzettingsvermogen.

Even later viel de stroom uit waardoor de kandidaten moesten werken in een donkere keuken met alleen een cameralamp in de buurt. Stug doorgaan en vertrouwen hebben in eigen kunnen.

Opvallend was het plezier wat de kandidaten, ondanks de wedstrijdruk, hadden om te koken. Eén van de deelnemers gaf in een eerdere aflevering aan dat hij het jammer vond niet in de Cook-off te zitten omdat hij best nog wel een keer in een 3-sterren restaurant wilde koken.

Alle finalisten waren natuurlijk goed. Tot zulke prachtige prestaties komen, kun je alleen als je passie en liefde voor je vak hebt, grenzen durft te verleggen, voor je dromen durft te gaan en tegenslagen om kunt zetten in een vervolgactie. Aspecten die voor veel mensen in diverse beroepen van belang zijn.

Mijn waardering voor koks is enorm gestegen. Koken is meer dan een warme hap voorschotelen. Echte koks zijn absolute kunstenaars die smaken bij elkaar brengen en gerechten als een kunstwerk aan hun gasten presenteren. Ik verheug me op het volgende seizoen.

Wat doet een wethouder?

2011-05-17T16:40:00.001+02:00

Nadat een wethouder is benoemd door de gemeenteraad kan hij* met zijn portefeuille aan de slag. Samen met collega wethouders en de burgemeester vormt hij het dagelijks bestuur van de gemeente, het college van B&W. Vanaf dag één is iedere wethouder verantwoordelijk voor de politieke gang van zaken van zijn portefeuille. Snel inwerken is dus vereist. Een wethouder werkt in opdracht van de gemeenteraad. Wat doet een wethouder? Simpel gezegd: de Raad stelt de kaders en het college voert uit.

Een wethouder is verplicht verantwoording af te leggen aan de gemeenteraad. Bijvoorbeeld over de voortgang of wijzigingen van een bepaalde opdracht zodat de Raad zijn werk goed kan doen. Ook moeten zij rekening houden met de richtlijnen die van de landelijke overheid komen. Ondanks dat wethouders ondersteuning hebben van ambtenaren is en blijft het een veelzijdige en bij tijd en wijle een ingewikkelde baan.

Naast inhoudelijke kennis en bestuurs- en managementvaardigheden vergt deze functie veel van de communicatieve vaardigheden van een wethouder. Te meer omdat een werkdag vooral bestaat uit veel verschillende overlegvormen met diverse mensen. Denk aan de wekelijkse collegevergadering, met collagewethouders uit buurgemeenten om projecten op elkaar af te stemmen, met ambtenaren van de gemeente, provincie en landelijk overheid, zodat de belangen van de gemeente goed vertegenwoordigd worden. En natuurlijk met inwoners uit de gemeente. Bij inspraakavonden, bij belangrijke gebeurtenissen en via persoonlijke gesprekken. Snel kunnen schakelen tussen de uiteenlopende onderwerpen is van groot belang.

Allicht heeft de wethouder ook contact met fractievoorzitters en raadsleden van zijn eigen coalitiepartij. Dit wordt vaak achterkamertjes politiek genoemd omdat een wethouder geen deel uitmaakt van de gemeenteraad. De eigen fractie moet ook kritisch staan ten opzichte van zijn eigen wethouder. Toch is het heel normaal om regelmatig overleg te hebben om twee redenen.

Enerzijds de collegiale kant, als de fractie een ander besluit in de raadsvergadering neemt dan het college, en dus ook de eigen wethouder, getuigt het van collegialiteit om hem daar van te voren over in te lichten. Ook al is de wethouder daar niet al te blij mee. Aan de andere kant zijn er na de verkiezingen coalitieonderhandelingen geweest en is er een coalitieakkoord opgesteld waar de fractievoorzitters hun handtekening onder hebben gezet. Het is dus logisch dat de voortgang van het coalitieakkoord regelmatig tussen fractievoorzitters en wethouders wordt besproken.

Kortom, een afwisselende baan met soms onverwachte ontwikkelen waardoor je van te voren nooit exact aan kan geven hoe de werkdag eruit komt te zien.

* waar hij staat kan natuurlijk ook zij worden gelezen

Leven in de Cirkel der Seizoenen

2011-05-16T15:12:00.001+02:00

Het leven verloopt tegenwoordig in de vijfde versnelling. Je even ongelukkig voelen mag bijna niet meer. De tijd nemen om zaken te verwerken, puzzelstukjes op zijn plaats te laten vallen en je voor te bereiden op andere tijden neemt bijna niemand meer. Veranderingen vinden steeds meer mensen eng en onzekerheid neemt toe. Stress, angst, burn-out of andere ongemakken liggen op de loer.

Hoe het ook kan, tonen de seizoenen ons. De natuur gaat uit van haar eigen kracht en laat ons zien dat je niet altijd kan bloeien en in actie kunt zijn. Loslaten, afsterven en bezinnen moet om te kunnen overleven en later weer tot bloei te komen. Dat is een steeds terugkerende cirkel.

Maak gebruik van de symboliek van de seizoenen. Leef in de Cirkel der Seizoenen dat vermindert stress.

Kracht van de wil of wilskracht

2011-04-28T22:23:00.003+02:00

Ze zit verdrietig voor me. Haar doel heeft ze niet bereikt en heeft geen idee waar het aan gelegen heeft. Na lezen van enkele boeken, tijdschriften, artikelen en columns werd ze in haar denken bevestigd door het motto: als je het echt wil dan lukt je het ook. “Jammer dat het zoveel energie kost, het put mij bijna uit'. Dat hoor ik regelmatig. De kracht van de wil en wilskracht worden dan door elkaar gehaald.

Wilskracht. Het woord geeft al aan dat je iets met kracht wil bereiken. Het betekent vechten voor, in plaats van samenwerken met. Of je nu in gevecht bent met je gedachten, jezelf een doel hebt gesteld waarvan je diep van binnen al weet dat die onhaalbaar is of worstelt tussen gevoel en verstand bij het maken van een keuze, het kost allemaal erg veel energie. En negen van de tien keer ben je met jezelf in gevecht waarbij het resultaat vaak ook nog tegengesteld is aan hetgeen je juist graag wilt.

Het kan ook anders. In de filosofie van Pythagoras en andere geleerden en filosofen bestaat alles uit energie. Gedachten dus ook uit. Met gedachtekracht kan je veel bereiken, mits je het op een natuurlijke manier toepast. Energie van je gedachten kun je bundelen en gebruiken om op iets te focussen. En deze focus is nodig om je doel te bereiken. Je richt je energie op hetgeen je graag wilt halen en als je wordt afgeleid keer je weer soepeltjes terug naar waar je mee bezig was. Dit is te trainen zonder jezelf uit te putten.

Als je mediteert herken je dit vast. In het begin dwalen je gedachten alle kanten op. Dit is geen enkel probleem. Je merkt op een gegeven moment dat dit gebeurt. Je kijkt naar de binnenkomende gedachte zonder er een oordeel over te vellen en je laat de gedachten weer rustig verdwijnen. Daarna keer keer je terug naar waar je mee bezig was, in dit geval mediteren. Op deze manier kost het geen energie. Het wordt pas zwaar als je op het moment dat de gedachte verschijnt daarmee in gevecht gaat en de gedachte dwingt om weg te gaan. Het mediteren heeft dan geen enkel effect.

(Top) sporters maken hier ook gebruik van. Regelmatig geven sporters na een heel goede prestatie aan dat ze volledig geconcentreerd en gefocust waren op hun wedstrijd. Zij bundelen hun energie. We hangen aan de lippen van mensen als Erben Wennemars als hij vertelt dat hij voor een belangrijke wedstrijd de race al vele malen in zijn hoofd heeft gevisualiseerd.

Op deze manieren zet je de kracht van de wil in, je bereid je voor op het te behalen resultaat door energie te bundelen in plaats van te vechten met behulp van wilskracht. Dat laatste lijkt daadkrachtig maar werkt vaak averechts.

Waar maak jij gebruik van?

De Muppets

2011-04-17T15:46:00.003+02:00

Je kent het wel, die bijeenkomsten waar je liever niet naar toe wilt maar geen toelaatbare reden kunt bedenken om er onderuit te komen. Daarom stapte ik onlangs toch maar op de fiets naar het station om vervolgens de trein naar Amsterdam te nemen voor een chic feest.

Op weg naar de garderobe struikelde ik over een tas. Een lekker begin en ik had er toch al geen zin in. De 'sorry's' vlogen over mijn hoofd en we raakten met elkaar in gesprek. Carla heette ze. Samen liepen we de garderobe uit waar we bijna tegen een gastvrouw botsten die ons vriendelijk naar de ontvangsthal verwees. Een grote hal met kroonluchters aan het plafond, donkerbruine wanden en een enorme statige bar achter in de zaal. Daarachter keurig aangeklede kelners die mensen snel en efficiënt van koffie of thee voorzagen met de bekende plak cake.

We schoven aan in de rij en keken nieuwsgierig om ons heen. Het was vermakelijk te zien hoe iedereen in eerste instantie onwennig de zaal rond keek op zoek naar een gesprekspartner. Als ze die niet hadden dan stonden ze druk te roeren in hun kopje alsof hun leven er vanaf hing.
Carla stootte mij aan en knikte naar twee dames iets verderop. Begin 70 schatte ik hen. Beiden even groot, de ene met grijs haar dat zij had opgestoken tot een knot achter op haar hoofd, de ander had bruin haar met een zelfde soort knot. Zussen? Terwijl iedereen stond, hadden zij twee stoelen gevonden waarop ze zaten te praten ondersteund door drukke handgebaren.

'Ik sport geestelijk, lichamelijk niet. Het lichaam wordt ouder, alles zakt en zit dan alleen maar in de weg. Het is vermoeiend, je zweet en het is nog nooit echt bewezen dat je door sporten aanzienlijk langer leeft. Misschien wel fitter en gezonder maar of dat altijd leuker is' zei de vrouw met grijs haar terwijl ze een plak cake pakte die een kelner haar voorhield. De vrouw met bruin haar begon enthousiast op haar stoel heen en weer te schuiven. 'Ja, daar ben ik het helemaal mee eens. Mijn dochter loopt marathons. Als ik zie hoeveel zij traint, naast haar werk nergens tijd voor heeft en broodmager is, vraag ik mij af of ze wel echt gelukkig is. Het lijkt wel een verslaving.'

Plotseling waan ik mij in de jaren '70 bij de opa's van de Muppetshow. Ik genoot daar altijd erg van. De humor en tegendraadse opvattingen van hen die zij, vanuit hun loge in het theater, de wereld in brachten, kon ik wel waarderen. Opeens kreeg ik heel veel zin in de rest van de dag.

Testen kan ook anders

2011-03-23T13:07:00.007+01:00

IQ-testen, beroepskeuzetesten, faalangsttesten, persoonlijkheidstesten. Op TV of in weekbladen, we zijn gek op testen en er komen er steeds meer bij. We willen graag weten hoe we in elkaar zitten en hoe dit zich verhoudt tot anderen.

Vaak krijg je meerkeuzevragen waarvan je het beste antwoord of de meest bij jou passende keuze moet aanklikken of opschrijven. Helaas heb je vaak meerdere testen nodig om een compleet beeld van jezelf te krijgen. Hoe meer jij ze doet, des te meer ervaring krijg je in de vraagstelling en kun je ze (onbewust) beïnvloeden.

Het kan ook anders als je wilt weten waar jouw sterke punten liggen, je valkuilen, kansen en jouw innerlijke conflicten. Eeuwen geleden legde Pythagoras, filosoof en wiskundige, hiervoor de basis. Hij ontwikkelde een systeem op basis van jarenlange studie en uit verschillende bronnen: de numerologie.

Numerologie is een methode om op basis van je geboortedatum en volledige geboortenamen uit te rekenen hoe jij in elkaar zit. Inderdaad op basis van getallen. Alle letters van het alfabet hebben ook een bepaalde getalswaarde. Numerologen bestuderen de betekenis van deze getallen en vertalen de uitkomsten naar karaktereigenschappen. Elk mens is uniek en zijn of haar getallencombinatie ook.

Uit deze gegevens kun je, naast je sterke en minder sterke eigenschappen, kansen en valkuilen, ook halen waarom je bijvoorbeeld steeds in dezelfde situaties terecht komt. Welke zaken voor jou van belang zijn in je werk. Waarom je bijvoorbeeld steeds botst met je ene collega en juist prima kan samenwerken met de andere. En past de functie wel bij jou. Of ben je aan verandering toe maar de richting een beetje kwijt. Hoe ziet de relatie met je partner eruit.

Wil je eens op een andere manier naar jezelf kijken en antwoorden krijgen op je vragen? Vraag dan een numerologische analyse aan. Je hoeft alleen maar je geboortedatum, je volledige geboortenamen en je specifieke vraag te mailen. Daarna kun je kiezen: uitwerking per e-mail of toelichting door een gesprek. Mail vandaag nog je gegevens via het contactformulier en geef jezelf een mooi cadeau.

Rekenen? Het kan zo veel leuker!

2011-03-16T13:18:00.002+01:00

Als ik mijn buurkinderen zie zwoegen op hun sommen heb ik soms medelijden met hen. Natuurlijk is het handig om basisvaardigheden te beheersen zoals optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen. Op deze manier kun je in ieder geval je kassabon controleren, klokkijken, prijsvergelijkingen maken, belastingformulieren invullen enzovoorts. Maar de manier waarop we het nu leren is zo saai.

Ook horen we steeds vaker dat de rekenvaardigheid van huidige studenten steeds verder achteruit gaat. Hoe komt dat toch? Waarom konden mensen vroeger zonder computers en ingewikkelde machines wel een piramide bouwen in Egypte? Omdat het gebruik van getallen al decennia lang veel te eenzijdig wordt belicht.

Wiskunde is zoveel meer dan alleen 1 + 1 = 2 of een ingewikkelde module door een rekenmachine uit te laten rekenen. Kinderen, scholieren en studenten krijgen geen les meer in de symboliek van getallen en hoe deze zich bijvoorbeeld verhouden tot de natuur. Rekenen, filosofie, religie, mysteriën, natuur, wiskunde, het universum, muziek, wetenschap en techniek werden eeuwen geleden als één geheel gezien en feilloos geïntegreerd in het dagelijkse leven. We zijn zoveel kennis vergeten.

De symboliek van getallen heeft alles te maken met patronen, trillingen en frequenties. Wat heeft een driehoek bijvoorbeeld met een vlieg te maken en een vijfhoek met een appel of een stervrucht. Wat voor rol hebben de getallen 1 tot en met 10 in ons leven en welke eigenschappen hebben ze. Kijk eens waar een zeshoek allemaal in voorkomt. Cirkels, driehoeken, vierkanten en lijnen zijn prachtige communicatiemiddelen.

Michael Schneider noemt in zijn boek 'Ontdek en creëer zelf het universum' drie niveaus van wiskunde: het seculiere wiskunde (zoals wij die nu hanteren), de symbolische wiskunde en de gewijde wiskunde. Met de symbolische en gewijde wiskunde probeerden mensen als Pythagoras, Plato en andere vroegere wijsgeren antwoorden te krijgen op levensvragen vanuit diverse invalshoeken. Vanuit deze benaderingswijze konden de Maya's bijvoorbeeld hun beroemde kalenders maken.

Inderdaad. Rekenen kan zoveel leuker vanuit deze zienswijze en rekenvaardigheden zullen verbeteren omdat leerlingen verbanden gaan leggen die ze voorheen niet zagen. Wie durft de lesstof aan te pakken?

Inspiratie

2011-03-10T18:17:00.002+01:00

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Wethouder, hoe word je dat?

2011-03-08T10:24:00.004+01:00

Een wethouder vormt met collega-wethouders en de burgemeester het dagelijks bestuur van de stad, het college van B&W. Een wethouder wordt door de gemeenteraad gekozen. Afhankelijk van het aantal inwoners van de gemeente is dit een parttime of fulltime baan. Wat gaat daaraan vooraf?

Na de gemeenteraadsverkiezingen starten de onderhandelingen. In eerste instantie vinden er gesprekken plaats om te bekijken welke partijen met elkaar gaan 'regeren'. Daarna volgen er gesprekken over de samenwerkingsafspraken. De uitkomst daarvan is het collegeprogramma. Daarin staat wat de partijen de komende vier jaar willen bereiken.

De laatste fase van het onderhandelingsproces bestaat uit het verdelen van de aandachtsgebieden over de verschillende partijen. Denk aan sport, zorg en welzijn of financiën. Zodra deze verdeling klaar is, vertelt elke partij welke kandidaat zij voorstellen voor het wethouderschap.

Alle partijen hebben hier van te voren natuurlijk over nagedacht en er binnen de partij afspraken over gemaakt. Formeel dragen echter de leden van de desbetreffende gemeenteraadsfractie de wethouder voor.

De laatste stap is de verantwoording van de gesprekken, het coalitieakkoord en de benoeming van de wethouders in de gemeenteraad. De fractievoorzitter van de partij die de onderhandelingen heeft geleid (meestal de grootste partij) licht het proces en de uitkomsten toe.

Daarna is er gelegenheid voor debat. Leden van de gemeenteraad kunnen aan alle onderhandelingspartners vragen stellen en aan de kandidaat-wethouders. Uiteindelijk vindt er een stemming plaats over het coalitieakkoord en de te benoemen wethouders en kan het echte werk beginnen.

Schrijven helpt!

2011-02-19T13:29:00.001+01:00

Steeds vaker lees ik in allerlei artikelen dat schrijven helpt om je gedachten te ordenen, je hoofd leeg te maken en je blik naar binnen te richten. Veel mensen houden al jaren een dagboek bij waarin ze alle belevenissen aan het boek toevertrouwen alsof het hun beste vriend of vriendin is. Het hoeft natuurlijk ook geen briljante literatuur te zijn, spelfouten maken niet uit. Het gaat om jouw gevoel en je emoties die je aan het papier toevertrouwt. Je kiest er tenslotte zelf voor of je de tekst voor jezelf houdt of met anderen deelt.
Schrijven is een soort ontdekkingsreis. Het is spelen met woorden, lekker fantaseren en je creativiteit de vrije loop laten. Het is een prachtig middel om je te uiten. Je hersenen werken op een andere manier, het denken wordt even uitgeschakeld.

En …. schrijven is goedkoop. Je hebt alleen pen en papier nodig of je computer natuurlijk. Hoe vaker je dit doet, hoe meer jij je eigen binnenwereld en je diepste verlangens leert kennen. Er is eigenlijk maar één voorwaarde: durf eerlijk tegen jezelf te zijn. Er kunnen namelijk vragen naar boven komen zoals: 'vind ik dit werk nog wel leuk?', 'doe ik wel de activiteiten waar ik energie van krijg?' of 'passen mijn partner en ik nog wel bij elkaar?' Je krijgt meer inzicht in je wensen en je dromen. En dat kan bijzonder lastig zijn. Het leuke is dat als je doorzet, regelmaat in je schrijfactiviteiten brengt en durft te ervaren wat er van binnen bij je gebeurt, de antwoorden op je vragen eveneens naar boven komen.

Wil je eens op een andere manier met jezelf aan de slag? Ga het schrijfavontuur eens aan en wie weet waar je uitkomt.

Wat zijn jouw ervaringen hiermee?

Hoe word je raadslid?

2011-02-17T09:14:00.003+01:00

Er is geen opleiding die je klaarstoomt voor het raadslidmaatschap. Als je hebt uitgezocht voor welke partij je actief wilt zijn, neem dan eens contact op met het bestuur van de plaatselijke afdeling. Bestuurs- en/of fractieleden willen je graag uitleggen wat er zoal bij komt kijken. Het kan ook zijn dat je door vertegenwoordigers van een partij wordt gevraagd eens na te denken of een functie als raadslid wat voor je is. Veel partijen organiseren regelmatig cursussen, trainingen of andere activiteiten om je meer inzicht te geven in het politieke werk.

Eens in de vier jaar, begin maart, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. De volgende zijn in 2014. De voorbereidingen voor de verkiezingen beginnen al zo'n anderhalf jaar van te voren. Onder verantwoordelijkheid van het bestuur gaat een kandidatencommissie aan het werk om mensen te selecteren voor de kandidatenlijst. De procedure is voor veel partijen hetzelfde.

Laten we maart 2014 als uitgangspunt nemen. Je schrijft een sollicitatiebrief aan de kandidatencommissie. Deze moet meestal begin september 2013 binnen zijn. Deze commissie voert één of meerdere gesprekken met alle kandidaten. Als de kandidatencommissie iedereen heeft gesproken, maakt zij een voorstel voor het bestuur waarin ze adviseert over de volgorde van kandidaten op de lijst met onderbouwing van haar keuze. Rond november 2013 is er een Algemene Ledenvergadering waarin de kandidatencommissie aan de leden verantwoording aflegt over haar keuze en het proces wat is afgelegd. Aansluitend stemmen leden over de volgorde van de kandidatenlijst. Na de stemming is de lijst officieel en kan de verkiezingscampagne beginnen.

Pas na de verkiezingen is helder wie er namens welke partij in de gemeenteraad komt. Het aantal zetels is afhankelijk van de hoeveelheid stemmen op een partij. Daarnaast wordt er bekeken welke personen zoveel stemmen hebben gehaald dat zij met voorkeursstemmen in de Raad komen. Stel, een partij heeft vier zetels behaald. Iemand die op plaats zeven op de lijst staat en voldoende voorkeurstemmen heeft, komt dan samen met de eerste drie mensen van de kandidatenlijst in de gemeenteraad. Degene op plaats vier moet wachten.

Deze procedure vergt geduld en doorzettingsvermogen. Dit zijn mooie eigenschappen voor een toekomstig raadslid.

P.S. Waar raadslid staat, kan ook Statenlid worden gelezen.

Kennis, vaardigheden en zelfredzaamheid

2011-02-10T18:53:00.007+01:00

Ze zit moe en teleurgesteld voor me. Vol enthousiasme is ze afgelopen september met de opleiding tot verpleegkundige begonnen. Na jaren bij een supermarkt gewerkt te hebben, wilde ze graag iets anders. Na een gedegen zoektocht was ze tot de conclusie gekomen dat verpleegkundige het vak is dat bij haar past. Ze koos voor de beroepsopleidende leerweg. Nu, 4 maanden later is ze helemaal gefrustreerd vanwege haar stage en de reactie van de opleiding hierop.

Ze loopt stage op een afdeling waar geen enkele verpleegkundige werkt, alleen mensen met een opleiding sociaal pedagogische hulpverlening. Een totaal andere tak van sport. Ze heeft dan ook geen idee of zij de vaardigheden die ze op de opleiding leert wel goed toepast.

Ze heeft dit bij haar docenten onder de aandacht gebracht en kreeg als reactie terug dat zij dat allemaal zelf uit moet zoeken omdat van haar wel enige zelfredzaamheid wordt verwacht. Ze ging daarmee aan de slag en had toch behoefte aan feedback op haar handelen. De reactie die zij toen van haar begeleidende docenten kreeg was dat ze te onzeker is. Ze overweegt nu met de opleiding te stoppen en toch maar wat anders te gaan doen. Zij twijfelt omdat ze toch erg graag verpleegkundige wil worden.

Helaas komt dit vaker voor. Kennis overdragen, het trainen van vaardigheden en studenten begeleiden naar zelfredzaamheid als professional worden vaak door elkaar gehaald. Competentiegericht leren lijkt nu steeds vaker synoniem met 'zoek het maar uit'. Onderwijs is balanceren tussen studenten stimuleren eigen verantwoordelijkheid te nemen en hen opleiden c.q. begeleiden tot bekwame en bevoegde professionals.

Aan de ene kant dus loslaten en aan de andere kant er soms bovenop zitten om te kijken of studenten het goed onder de knie hebben. Willen we enthousiaste mensen voor de zorgsector behouden dan is dit van groot belang.

Wat zijn jullie ervaringen?

Rol Fractievoorzitter

2011-01-20T14:48:00.004+01:00

Leden van de fractie kiezen uit hun midden een fractievoorzitter. Hij/zij heeft een zeer speciale rol. De fractievoorzitter is het ‘visitekaartje’ van de desbetreffende partij naar buiten toe, voert de politiek gevoelige debatten en geeft leiding aan de fractie. Het leidinggeven is anders dan in een reguliere organisatie. Fractieleden zijn niet in dienst van de partij, zij zijn op persoonlijke titel in de gemeenteraad gekozen. De fractievoorzitter is dus geen ‘baas’. Desondanks moet hij /zij wel in staat zijn een team aan te sturen en van individuen een team smeden waarin mensen met elkaar kunnen samenwerken. Inspireren, motiveren en begeleiden van fractieleden en fractieassistenten maken daar onderdeel van uit.

Als politiek leider van de fractie en afdeling is diegene meestal de eerste aanspreekpersoon voor de pers. Zeker bij politiek gevoelige onderwerpen voert de fractievoorzitter het woord en geeft het standpunt van de fractie weer. Leden van de partij, inwoners uit de gemeente en/of bestuurders en medewerkers van diverse organisaties trekken hem of haar ook regelmatig aan het jasje. Een fractievoorzitter is natuurlijk ook raadslid en heeft eveneens een eigen portefeuille met onderwerpen waar hij/zij verantwoordelijk voor is.

Naast de politieke en organisatorische taken in de fractie onderhoudt de fractievoorzitter ook de contacten met overige fractievoorzitters in de gemeenteraad en met de wethouders. Als een partij vertegenwoordigd is in het college komen daar nog coalitiebesprekingen bij.

Een fractie maakt ook onderdeel uit van een politieke partij. Het afdelingsbestuur zorgt voor het organisatorisch reilen en zeilen van de partij. Om dit in goede banen te leiden hebben fractievoorzitter en voorzitter van de afdeling regelmatig overleg.

Een fractievoorzitter moet dus strategisch en tactisch inzicht hebben, in staat zijn als een spin in het web te opereren en goed kunnen communiceren.

Heb jij al eens contact met een fractievoorzitter bij jou in de gemeente gehad?

Straatinterview over spiritualiteit

2011-01-19T16:46:00.002+01:00

Oud en nieuw

2010-12-27T12:21:00.003+01:00

Als ik vroeger bij mijn opa kwam, liep het water mij al in de mond. Het hele huis rook ernaar. De meningen over het eindresultaat waren altijd lovend. Lekker, mmmm, kwijlend, watertandend. Het kon niemand ontgaan. Oudejaarsavond. Het bracht mij altijd in een melancholische stemming. De omgeving hielp mee. Donker, kaarsen, sfeerlampjes en bij de kachel elkaar verhalen vertellen, omstebeurt. Mijn oma kon dat als de beste, zij verzon ter plekke de meest spannende en mystieke vertellingen. Op tafel stond het resultaat van het gezwoeg van mijn opa, schalen met oliebollen en appelflappen. Om twaalf uur toasten op het nieuwe jaar en daarna naar buiten om wat sterretjes te branden en de buren Gelukkig Nieuwjaar te wensen.

Vorig jaar. Wederom rook het hele huis naar een baklucht maar nu heel anders. De kok van de dag deed zijn uiterste best. Het zweet stond op zijn voorhoofd. De bollen waren taai, veel te hard en sommigen meer zwart dan bruin. Vlak voor sluitingstijd toch nog even naar de bakker, oliebollen halen. Gelukkig waren er nog genoeg. ‘s Avonds geen verhalen maar allerlei computerspelletjes en veel muziek met flitsende en kleurrijke discolichten. De hele dag en avond vuurwerk. De climax was om twaalf uur. Geen sterretje te zien, wel veel siervuurwerk gecombineerd met luide knallen van de rotjes. De “oh’s”en “ah’s” waren in grote getale te horen.

De tijdsgeest verandert van rustig en eenvoudig naar druk en meer. Oudejaarsavond blijft. Een avond waarop je met mensen van wie je houdt afscheid neemt van het oude jaar en het nieuwe jaar nieuwsgierig tegemoet treedt. De goede voornemens zijn vaak al uitgesproken. En het vuurwerk? Volgens Germaanse tradities verjaag je met veel lawaai de slechte geesten van het afgelopen jaar en verwelkom je de nieuwe geesten. Dat kan ook echt met sterretjes, een enkele luide schreeuw of in gedachten. Nog een paar dagen dan is het weer zover. Hoe je oud en nieuw ook viert en wat je ook gaat doen, ik wens iedereen een heel fijn en liefdevol 2011.

Kunst

2010-11-22T18:23:00.004+01:00

Bezuinigingen. Hét woord van 2010. Iedereen is er wel van doordrongen dat de broekriem strakker wordt aangetrokken. De vraag is alleen: moet dat zo rigoureus als het kabinet nu voorstelt. De kunstsector krijgt harde klappen. Ze moeten zichzelf maar bedruipen, is de redenering. Zonder enige visie krijgen internationaal gerenommeerde orkesten geen of veel minder subsidie en gaat de BTW van de kaartjes omhoog waardoor de prijzen stijgen. Het kabinet kijkt alleen naar het economische belang van cultuur. Als we de economie als uitgangspunt nemen is kunst en cultuur inderdaad niet rendabel. De kunst- en cultuursector is echter veel meer dan alleen economie. Het gaat om de beleving van kunst, wat het met je doet en wat het teweeg brengt.

Kunst draagt bij aan het welzijn van mensen. Het ontroert, het geeft hoop, het brengt mensen bij elkaar. Zeker in moeilijke tijden. Denk aan gevoelige liedjes die je herinneren aan overleden dierbaren of de swingende song waardoor beelden van een geweldig feest weer tevoorschijn komen. Tranen die over je wangen biggelen als je kijkt naar een ontroerend toneelstuk. Je ziet geen acteur meer maar het personage dat je meeneemt in zijn of haar belevingswereld. Of het boek dat je maar niet weg kunt leggen omdat het zó spannend is. De cabaretier die op geheel eigen wijze tegen de ontwikkelingen in Nederland en de wereld aankijkt en mensen daarmee aan het lachen krijgt.

Kunst zorgt ervoor dat mensen de dagelijkse beslommeringen even kunnen laten voor wat het is, het prikkelt mensen op andere manieren tegen zaken aan te kijken of lekker te fantaseren. En misschien nog wel belangrijker, kunst stimuleert het creatieve denken. En juist dat hebben we momenteel nodig. Denken buiten de gebaande paden.

Ook binnen de kunst- en cultuursector kunnen zaken beter en efficiënter, dat moet zeker gebeuren. Maar gooi het kind niet met het badwater weg. Dat voelt als het bespelen van een instrument zonder dat er geluid uitkomt. Een land zonder kunst en cultuur verschraalt, wordt somber en kil. Dit heeft zijn weerslag op mensen. Afbreken wat jaren is opgebouwd, kan heel snel. Opnieuw opbouwen kost jaren, over kapitaalvernietiging gesproken.

Vaardigheden raadslid

2010-11-18T10:50:00.003+01:00

Politici hebben momenteel een slecht imago. Het beeld heerst dat het zakkenvullers zijn en zij ver van de samenleving af staan. Of dat ze gehaaid zijn, willen scoren en vooral zichzelf belangrijk vinden. Zoals in elke baan zitter deze mensen er zeker tussen.

Door mijn contact met raads- en statenleden was dat beeld voor mij snel verleden tijd. Lokale politici zijn zeer begaan met hun stad of provincie en de meesten doen dit werk naast een (drukke) baan. Ze zetten zich onvermoeibaar in om de stad of provincie waarin zij wonen zo goed mogelijk te besturen en zaken die niet door de beugel kunnen op de politieke agenda te krijgen. De druk op de (lokale) politici wordt echter wel steeds groter.

Welke vaardigheden heeft een raadslid dan nodig om zijn vak goed uit te kunnen voeren?

Raadslid zijn is een bijzondere functie en er wordt veel van hem of haar gevraagd. Zo is het van belang dat het raadslid een aantal belangrijke vaardigheden heeft of die ontwikkelt. Onderhandelen is een basisvoorwaarde om de functie van raadslid uit te kunnen voeren. Daarnaast moet hij/zij communicatief vaardig zijn, zowel verbaal als schriftelijk, initiatiefrijk zijn, met de media om kunnen gaan, kunnen samenwerken, inhoudelijk weten wat er speelt in zijn of haar portefeuille, omgaan met weerstanden en emoties, verschillende belangen af kunnen wegen en de grote lijn vast blijven houden.

Een dergelijke veelzijdigheid wordt in functies bij andere organisaties niet gevraagd. Een beleidsmedewerker heeft andere vaardigheden nodig dan bijvoorbeeld een communicatieadviseur. Een raadslid moet op beide vlakken thuis zijn, waarbij zijn/haar hoofdtaak het maken van keuzes is waarbij hij/zij verschillende belangen tegen elkaar afweegt.

Raadslid zijn is een vak. Om dit werk goed onder de knie te krijgen is tijd nodig. Helaas krijgen mensen steeds minder tijd dit vak eigen te maken.

Wat doet een raadslid nu eigenlijk?

2010-11-11T15:51:00.001+01:00

Over de gemeentepolitiek is veel te zeggen en te schrijven. Wat doet een raadslid nu eigenlijk? Een raadslid heeft een zeer veelzijdige functie. In deze eerste blog over het raadslid een kort overzicht van de officiële rollen die hij/zij heeft. Wettelijk heeft het raadslid drie verschillende rollen:

1. een volksvertegenwoordigende rol
2. een kaderstellende rol
3. een controlerende rol.

1. De volksvertegenwoordigende rol. Het raadslid is een volksvertegenwoordiger en is autonoom in het nemen van zijn of haar beslissingen. Afhankelijk van de signalen die een raadslid van bewoners krijgt, neemt hij of zij (meestal in overleg met de fractie) actie om dit onderwerp op de politieke agenda te krijgen.

2. De kaderstellende rol. Als een onderwerp op de politieke agenda staat dan is het voor het raadslid zaak om in eerste instantie zijn of haar fractie en daarna een meerderheid van de raadsleden achter zijn of haar standpunt en richtlijnen voor een oplossing (de kaders) te krijgen. Als dit werk achter de rug is, krijgt het college van Burgemeester en Wethouders (B&W) vanuit de gemeenteraad de opdracht het uit te voeren. De gemeenteraad stelt voor veel onderwerpen en beleidsnotities de kaders vast waarmee het college aan het werk moet. Wijkt het college van de vastgestelde afspraken af dan moet het terug naar de gemeenteraad voor overleg.

3. De controlerende rol. Het raadslid controleert samen met zijn collega’s of het college de haar opgedragen taken wel naar behoren uitvoert.

Dit zijn de wettelijke rollen die een raadslid heeft om zijn of haar taak uit te kunnen voeren. Dat er tussen deze rollen nog wel eens fricties op treden is duidelijk. Zo kan het belang van een individueel raadslid afwijken van het belang van de fractie. Of het raadslid krijgt geen meerderheid voor zijn of haar ideeën in de gemeenteraad en dan gaat het plan niet door. Of de fractie beslist anders en een actiegroep in de stad is boos op het desbetreffende raadslid. Of de leden van de partij zijn het niet eens met het standpunt van de fractie.

Kortom een raadslid beweegt zich in een divers krachtenveld en moet met verschillende belangen rekening houden. Daarvoor heeft hij/zij verschillende vaardigheden nodig. Welke dat zijn? Daar gaat de volgende blog over.

7 days of Inspiration

2010-10-14T17:49:00.008+02:00

In de week van 28 februari tot 6 maart 2011 vinden de 7 days of inspiration (7di) plaats. In een aantal steden in Nederland, waaronder Amersfoort, spelen zich allerlei activiteiten af. Elke dag met een ander thema. Voorbeelden hiervan zijn: zorg, onderwijs, werk, voeding, duurzaamheid, versimpelen. Kortom onderwerpen waarmee we in Nederland aan het werk zijn en maar moeilijk oplossingen voor kunnen vinden. Soms gebeuren er al mooie dingen maar weten mensen het niet. Elkaar inspireren, nieuwe vormen van samenwerking zoeken, klussen opknappen die zijn blijven liggen. Veel is mogelijk. De organisatie van dit evenement gebeurt gratis want dan kan niemand hier tegen zijn.

Nieuwsgierig? Kijk dan voor meer informatie op: 7 days of inspiration in Amersfoort.

Ter inspiratie onderstaande video. Een activiteit uit 2008.

Overdreven regelgeving

2010-09-27T11:07:00.003+02:00

Dit kan niet waar zijn, schiet er door mijn hoofd als ik een zaal binnen wil lopen. Vriendelijk doch dringend wijst iemand mij op de deur waarop staat: wij ontvangen u graag met een witte badge. “U moet in de andere zaal zijn” voegt hij er aan toe. Bij de andere zaal hangt ook een papier met de tekst: wij ontvangen u graag met een witte en/of blauwe badge.

Nu heb ik een gele badge en een derde zaal is er niet, dus loop ik maar naar binnen. Hier mag blijkbaar wel iedereen komen. De zalen verschillen als dag en nacht. In de zaal voor witte badgehouders is het gezellig druk, heerst er een prima sfeer en staan er indrukwekkende stands. In deze zaal is het somber, stil en staan er twee bemande stands waar niemand langs loopt. Welkom bij een medisch congres à la 2010.

Aanleiding voor deze strenge scheiding is de aanwezigheid van farmaceuten. Zij mogen alleen onder strikte voorwaarden reclame maken voor hun geneesmiddelen aan mensen die deze ook mogen voorschrijven. Artsen dus. In de wet ook wel beroepsbeoefenaren genoemd. Andere mensen zoals fysiotherapeuten, (gespecialiseerde) verpleegkundigen of ergotherapeuten mogen niet met deze reclame in aanraking komen. Zij staan in de wet als niet-beroepsbeoefenaren omschreven.

Rare terminologie trouwens alsof een fysiotherapeut, verpleegkundige of ergotherapeut geen beroep uitoefent. Afijn, om geen problemen met de Inspectie voor de Gezondheidszorg te krijgen, zag de organisatie zich genoodzaakt deze twee groepen te scheiden en hen te verbieden de zaal waar de farmaceuten staan te betreden. Gevolg: sombere en geïrriteerde gezichten.

Het is het gesprek van de dag, vooral in de ‘sfeerloze’ zaal. Over inhoudelijke lezingen hoor je niemand, wel veel opmerkingen als: “wij worden als kleuters behandeld” of “ik voel me als verpleegkundige niet meer serieus genomen”.
“Wat vindt u nou van deze situatie?” vraag ik aan een meneer die tijdens de koffiepauze naast mij staat.
“Overdreven regelgeving. Medewerkers van de Inspectie zijn ook nog wezen controleren vanmorgen. Alsof wij als verpleegkundigen zelf niet in staat zijn om keuzes te maken en onze verantwoordelijkheid te nemen. Twee groepen zo strikt scheiden is absurd. Ik voel me in een verdomhoekje zitten.” Hij laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Ik vind het ook allemaal krampachtig overkomen.

“Dit mag blijkbaar wel, ik snap er niets van” hoor ik twee mannen tegen elkaar zeggen als zij aan het eind van de dag naar de garderobe lopen. Mijn blik valt op een grote witte plastic tas die beiden in hun hand hebben. Met sierlijke rode letters staat daar de naam van een farmaceutisch bedrijf op. Irritatie en humor strijden bij mij om voorrang. Regeltjes en subregeltjes, we maken het allemaal wel erg ingewikkeld. Vermindering van regeldruk is toch al jaren het motto? Als ik dit zo zie, duurt dat nog wel even.

Herfst

2010-09-07T18:02:00.004+02:00

Grauwe luchten, fikse regenbuien, onweer, hagel, stormachtige wind, paddenstoelen boven de grond, bomen die hun bladeren verliezen. Het beeld van de herfst. Volgens oude tradities begint de herfst begin augustus als de eerste oogst wordt binnengehaald. Onze astronomische herfst, die dit jaar op 23 augustus om 11.17 uur begint, is volgens de oude overlevering juist het hoogtepunt van de herfst. Dag en nacht zijn dan even lang.

De herfst staat symbool voor oogsten en loslaten. Eerst het binnen halen van de oogst door de zaadjes die eerder dit jaar zijn gezaaid en tot bloei zijn gekomen. Later het loslaten van zaken die niet mee de winter door kunnen.

Bomen laten dit proces prachtig zien. Door dalende temperaturen en afname van de kracht van de zon heeft de boom minder energie tot zijn beschikking om de voedselketen in stand te houden. Uit zelfbescherming haalt de boom het bladgroen en ander voedsel uit het blad. Daardoor krijgen bladeren de gele en rode kleuren omdat er nu alleen kleurstof in het blad zit. Dit veroorzaakt de prachtige herfstkleuren.

Ook water kan de boom bij lage temperaturen moeilijk uit de grond opnemen. De boom anticipeert hierop door ervoor te zorgen dat er geen water meer bij het gebladerte kan komen. Daardoor verdorren de bladeren, hebben ze geen houvast meer aan de takken en vallen zij uiteindelijk op de grond. Het is een overlevingsmechanisme. Als dit mechanisme niet in werking zou treden, overleeft de boom de komende winter niet en sterft. Loslaten is noodzakelijk.

Op 23 september dit jaar valt volle maan samen met het hoogtepunt van de herfst. Kijk die avond eens naar jouw oogst van dit jaar. Wat wil je daarvan meenemen de komende winter door en met wat ga je het proces van loslaten aan. Zoals de boom laat zien is loslaten een proces en geen trucje wat je even in een handomdraai doet.

Verkeerde bezuiniging

2010-08-19T14:12:00.007+02:00

Demissionair minister Klink heeft een nieuw bezuinigingsvoorstel naar buiten gebracht. Hij wil dure medicijnen voor mensen met een ernstige reumatische aandoening (de zogenaamde TNF-alfablokkers) vanaf volgend jaar in het ziekenhuisbudget onderbrengen. Klink geeft aan dat mensen die deze medicijnen gebruiken niet de dupe van deze regeling mogen worden. Dat is theorie, in de praktijk werkt het anders.

Als het budget van het ziekenhuis op is heeft het ziekenhuis domweg geen geld om deze medicijnen te kunnen betalen of het management van het ziekenhuis is gedwongen andere keuzes te maken waardoor mensen met reuma geen beschikking meer hebben over deze medicijnen. Dat zijn niet alleen persoonlijke drama’s voor deze mensen zelf, het is ook een verkeerde bezuiniging.

Mensen met een ernstige vorm van reuma zoals reumatoïde artritis, de ziekte van Bechterew of artritis psoriatica krijgen deze medicijnen alleen als andere medicijnen niet werken. Zij moeten aan bepaalde criteria voldoen om in aanmerking te komen voor deze TNF-alfablokkers. De resultaten van het gebruik van deze medicijnen zijn zo goed, dat veel mensen weer volwaardig deelnemen aan de maatschappij en aan het werk kunnen blijven. Dat scheelt veel geld op andere terreinen.

Helaas wordt er nog teveel alleen in hokjes en op korte termijn gedacht. Stel dat dit voorstel doorgaat, dan gaat niet alleen de kwaliteit van leven voor een grote groep mensen met reuma achteruit, ook zullen zij weer vaker een beroep gaan doen op de bijstand, WW- of WIA-uitkeringen en Wmo-voorzieningen. Deze kosten komen uit andere potjes en daar is minister Klink niet verantwoordelijk voor. De kosten die worden bespaard door minister Klink komen weer dubbel en dwars terug bij zijn collega. Hoezo bezuinigen? Nu gaat het om mensen met een reumatische aandoening, straks om veel meer mensen met chronische aandoeningen of gezondheidsklachten.

Nu ze toch in Den Haag aan het onderhandelen zijn, laat ze dan de ministeries van VWS (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) samenvoegen met Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW). Dan moet er wel een echte visie komen om het geschuif van budgetten zonder echte oplossing nu en in de toekomst te voorkomen.

Durf de kans te pakken

2010-07-25T12:15:00.005+02:00

Een nieuwe serie Holland Got's Talent is gestart. Veel mensen proberen de jury te overtuigen van hun talent. Paul Potts of Susan Boyle zijn bekende namen voortkomend uit de Britse versie van dit programma. In aflevering drie betrad Martin Hurkens het toneel. Een 58-jarige werkloze bakker uit Limburg die graag zingt.

Hij pakte de kans die hem geboden werd en zong overtuigend Nessun Dorma van Puccini. Na zijn optreden was zijn prachtige commentaar: 'het is een droom die uitkomt. Voor zo'n publiek, voor zo'n zaal. Grandioos'.

Je ziet aan hem dat hij intens geniet en het ontroert mij elke keer als ik het zie. Het laat weer eens zien dat het leven verrassingen in petto heeft die je niet altijd van te voren weet. Durf je je op de stroom mee te laten voeren en buiten de gebaande paden te treden, dan kunnen er mooie dingen gebeuren.

Kijk, luister en oordeel zelf.

Levende Historie in moderne jas

2010-07-19T12:16:00.004+02:00

Gisteren speelden mensen van Levende Historie op de Hof in Amersfoort een heksenproces uit de zomer van 1595 na. Een reeks tegenslagen, zoals een wolvenplaag, het mislukken van de oogst en watersnood waren aanleiding voor het zoeken van zondebokken. Deze vond men bij buren, vrienden of bekenden als ze zich een beetje vreemd gedroegen.

De beschuldigingen in die tijd werden steeds ridiculer en honderdduizenden mensen, voornamelijk vrouwen, werden gemarteld en ter dood veroordeeld. Dat de problemen daar niet mee waren opgelost en vele mensen onschuldig stierven, realiseerden zij zich later pas. Nog steeds roept het woord heks verwarring en vreemde blikken op. Wat is een heks nu eigenlijk?

Een heks is iemand die dichtbij en in het ritme van de natuur leeft en de natuur als spirituele leermeester erkent. In Amerika is het zelfs een officieel erkende en snelgroeiende religie. Nog steeds is één van de eerste vragen die een heks krijgt: "kan je toveren"? Nee, een heks kan niet toveren. Wel gelooft een heks dat alles uit energie bestaat en dat die energie te beïnvloeden is. Gedachten bestaan ook uit energie en met gedachtekracht kan je veel bereiken. Dit wordt ook wel magie genoemd. Magie is energie en een heks heeft geleerd deze energie te bundelen en te focussen op iets. Bijvoorbeeld op het halen van een tentamen of op een sportwedstrijd.

(Top) sporters maken hier ook gebruik van en dan heet het mentale training. Regelmatig geven sporters na een heel goede prestatie aan dat ze volledig geconcentreerd en gefocust waren op hun wedstrijd. We hangen aan de lippen van mensen als Erben Wennemars als hij vertelt dat hij voor een belangrijke wedstrijd de race al vele malen in zijn hoofd heeft gevisualiseerd. Hij maakt gebruik van technieken die heksen al eeuwenlang gebruiken.

Ook in moderne opleidingen tot coach, counsellor of psycholoog komen dergelijke vaardigheden en technieken aan de orde. Als basis gebruiken zij meestal technieken uit het Boeddhisme. Mindfulness, het bewust richten van aandacht, is daar een mooi voorbeeld van. Dat we in West-Europa ook een dergelijke traditie hebben in deze vaardigheden en technieken is veel minder bekend en het onderzoeken en gebruiken meer dan waard.

Reizen met de trein

2010-07-09T15:06:00.004+02:00

Ding, dong. ‘Attentie alstublieft. Vanwege een ongeluk tussen Baarn en Hilversum rijden er tijdelijk geen treinen richting Baarn, Hilversum en Amsterdam. Reizigers voor de richting Hilversum, Amsterdam en Schiphol adviseren wij via Utrecht te reizen. Herhaling…’

Als door een wesp gestoken pakken mensen hun koffers en rennen naar de andere kant van het perron om de trein naar Utrecht te pakken. Het lijkt wel alsof er een volksverhuizing plaats vindt. Mensen met hun attachékoffers en/of laptoptassen lopen rustig naar de trein, stappen in en zoeken (ja, de meeste eerste klas) een plaatsje. De toeristen op weg naar Schiphol haal je er zo tussen uit. Met grote koffers, de één nog fleuriger dan de andere, rode hoofden en zweetparels op hun gezicht zoeken ze verwoed naar een deur. Ze proppen hun koffers naar binnen en gebaren druk naar hun medereizigers. Dat de trein pas over vijf minuten vertrekt hebben ze niet in de gaten.

Deze situaties werken altijd een beetje op mijn lachspieren. Ik loop wat verder door op het perron en zie dat er nog een plaatsje vrij is op het balkon. Ik stap snel in en neem plaats. Zoals zo velen ben ook ik onderweg naar Amsterdam. Langzaam stroomt dit gedeelte van de trein eveneens helemaal vol. Als haringen in een ton zitten en staan we op elkaar geplet bij een temperatuur van bijna 30 graden en geen airco in de trein. Naast mij zit een forse dame die zenuwachtig vertelt dat zij onderweg is naar Schiphol, samen met haar man en vrienden voor een korte vakantie op de Canarische eilanden. ‘We hebben tijd’ zat stelt haar man geruststellend. Als een soort mantra blijft ze herhalen: ‘wat goed dat we zo vroeg vertrokken zijn’.

Bij onverwachte wisselingen van sporen tuimelen mensen bijna over anderen heen. Een jongen valt pardoes op de schoot van een oudere dame. Hilariteit alom. De zenuwachtige dame naast me vraagt hoe het nu verder in Utrecht moet. Hoe komen ze op Schiphol, want deze trein gaat naar Den Haag. Nog voordat ik iets kan zeggen krijgt ze van drie kanten antwoord. Mensen stellen haar gerust en denken mee. Geanimeerd raken we verder in gesprek. Vele thema’s passeren de revue. Ondanks de hitte en het tijdelijke ongemak is de sfeer uitstekend.

In Utrecht helpen we elkaar met uitstappen en het zoeken naar de perrons waarop de juiste treinen vertrekken. Het lijkt wel of juist het onverwachte en de verandering in de dagelijkse routine mensen bij elkaar brengt en een andere kijk op het leven geeft. Ik neem mij voor weer elke dag mijn vaste routine met iets onverwachts te doorbreken. Dat levert altijd wat verrassends op.

Gezondheidszorg alleen een geldkwestie?

2010-06-20T13:30:00.005+02:00

“De kosten van de gezondheidszorg rijzen de pan uit. Er moeten meer handen aan het bed. Hoe houden we de gezondheidszorg betaalbaar.” Dergelijke teksten zijn regelmatig te lezen in de krant. Niet alles heeft met geld te maken. Een goede communicatie doet wonderen. Zowel tussen hulpverleners onderling als tussen hulpverlener en patiënt. Dit kost geen extra geld.

Vaardigheden als goed luisteren en uitleggen wat mensen kunnen verwachten leveren niet alleen tijdswinst op, het voorkomt tevens stress, verdriet en gevoelens van onmacht.

Afgelopen week kwam ik op twee verschillende manieren in aanraking met het functioneren van de gezondheidszorg. In een ziekenhuis en in een verpleeghuis. Grote verschillen waren te zien. In de ene situatie verliep de communicatie vlekkeloos, in de andere situatie zijn nog vele punten te verbeteren.

Voorbeeld 1. Een man van 80 jaar wordt verwezen naar het ziekenhuis omdat hij geel ziet, veel pijn heeft, moe is en snel afvalt. De huisarts heeft al contact gehad met de internist en die staat hem op te wachten bij de eerste hulp. Er volgt een bijzonder goed gesprek. De arts luistert uitgebreid en nauwkeurig naar de klachten, legt uit wat er verder gaat gebeuren en wat meneer kan verwachten.

Als hij op een volgend onderzoek moet wachten legt de verpleegkundige uit waarom. Gevolg is dat meneer, ondanks dat hij en zijn familie nog niet weten wat er aan de hand is, geen extra spanning of stress krijgt. Opvallend is de goede communicatie tussen de verschillende hulpverleners. Iedereen weet van elkaar wat hij of zij doet. Afspraken worden zo snel mogelijk nagekomen. Als de oorzaak van de klachten duidelijk is, brengt een verpleegkundige hem naar de afdeling interne geneeskunde.

Ook daar wacht een verpleegkundige hem op en legt de zaalarts aan de hand van tekeningen uit wat er de volgende ochtend gaat gebeuren. Ondanks de normale spanning die bij een ingreep hoort weet meneer waar hij aan toe is en wat hij kan verwachten. Dat geeft hem en zijn familie rust en vertrouwen in de mensen die er werken. Hij kan nu al zijn energie stoppen in zijn herstel.

Voorbeeld 2. Een man van 86 gaat tijdelijk naar een verpleeghuis na een bloeding in de hersenen. Het bloed is weggehaald. Omdat meneer nog wat op krachten moet komen en wat ondersteuning nodig heeft in het (opnieuw) leren lopen, krijgt hij een indicatie voor drie weken.

Bij aankomst in het verpleeghuis krijgt hij een summiere intake. Er wordt niet naar meneer en zijn verhaal geluisterd. Hij en zijn familie krijgen een standaard verhaal te horen. De aangewezen eerste verpleegkundige is in geen velden of wegen te bekennen. Met vragen kunnen zij bij niemand terecht. Dit geeft onrust en verdriet bij hem en zijn familie.

Zijn herstel gaat wonderbaarlijk snel. Na een week loopt hij weer. Hij vraagt zich af wanneer hij weer naar huis kan. Een verpleegkundige geeft aan dat de observatieperiode al zes weken duurt, dus dat daar voorlopig nog geen sprake van kan zijn. Een gesprek met de verpleeghuisarts kan pas over twee weken. Wederom verdriet en onbegrip. Het vertrouwen in de organisatie en de mensen die er werken is volkomen weg. Zijn energie gaat nu vooral zitten in het zoeken naar manieren om zo snel mogelijk weg te komen in plaats van in zijn verdere herstel.

Wat een contrast in de opvang en begeleiding van deze mensen. Begeleiden van mensen die ziek zijn is niet alleen een kwestie van geld. Een goede organisatie en de mate waarin zorgverleners zich in kunnen leven in mensen die gezondheidsklachten hebben en wat dat met hen doet, zijn eveneens van groot belang.

Midzomer

2010-06-20T13:02:00.004+02:00

Het is weer bijna midzomer. Op 21 juni om 13.28 uur bereikt de zon de hoogste stand boven de horizon. Op deze dag is de zonne-energie op zijn hoogtepunt. Voor ons het begin van de zomer, de natuur is echter al een tijdje bezig. Het bijbehorende feest heet niet voor niets midzomer. Dit komt omdat de zon na deze datum weer aan zijn terugreis begint en de dagen weer langzaam korter worden.

De zomer is naar buiten gericht en staat voor groei een rijpheid. Het leven speelt zich nu zoveel mogelijk buiten af. Stoelen en tafels staan weer opgesteld in de tuin of op het balkon om lekker van het zonnetje te genieten. De natuur staat in volle bloei. Uitbundig laat ze ons zien hoe mooi ze is. Het heeft zijn bestemming bereikt en kan zich nu in alle pracht laten zien. Kijk eens naar je eigen plannen voor dit jaar. Welke plannen hebben de kiemfase overleefd en zijn tot bloei gekomen? Het is nu de tijd om er even bij stil te staan en er van te genieten.

Het midzomerfeest heet Litha. Zij is de Keltische maangodin en symboliseert overvloed, vruchtbaarheid, macht en orde. Andere Europese maangodinnen zijn Aphrodite (Griekenland) en Aime (Ierland). Vroeger werd dit uitbundig gevierd omdat het een belangrijke zonnewende is, men nam afscheid van de zon. In de Scandinavische landen vieren de inwoners dit feest nog steeds zeer uitgebreid. Het is een vrolijk feest met veel zang en dans waar vroeger ook grote vreugdevuren werden gebruikt om voorspoed en geluk af te dwingen. Sta op 21 juni eens stil bij deze zonnewende, geniet met familie en vrienden van deze avond en maak er wat speciaals van.

Het nuttige en het aangename verenigen in campagnetijd

2010-06-06T12:39:00.008+02:00

Zaterdag 5 juni was het weer zo ver. Een groep enthousiaste GroenLinks leden voerden campagne in de binnenstad. Met als basis een gezellige stamtafel met onze GroenLinks bakfiets ernaast op de Varkensmarkt. Mooi weer, de meeste mensen in een goed humeur, leuke gesprekken en vrolijk campagnemateriaal. De windmolentjes vonden gretig aftrek bij de kinderen en dat bracht ons vanzelf in gesprek met ouders, tantes en ooms of andere volwassenen die met de kinderen op stap waren. Veel deelnemende partijen stonden gezellig naast elkaar en probeerden elkaar op een ludieke manier de loef af te steken waarna soms grote lachsalvo’s te horen waren.

GroenLinks sympathisanten en leden kwamen langs en boden spontaan hun hulp aan om ballonnen te blazen of om foldermateriaal op te halen die ze uit gaan delen in hun woonwijk. Dit is wat campagne voeren zo leuk maakt. Met een groep enthousiaste mensen een paar uur de handen uit de mouwen steken en daarna als beloning gezellig op een terras een afzakkertje nemen. Met politiek bezig zijn is niet alleen serieus maar ook gewoon gezellig.

Vrouwen en mannen gelijk!?

2010-05-28T12:16:00.004+02:00

Nog steeds zijn er (te) weinig vrouwen in de politiek. Samen met mijn collega trainer uit Haarlem organiseren wij daarom in september een training speciaal voor vrouwelijke raadsleden. De werktitel van de training is: van debat naar dialoog. Doel van de training is onder andere vrouwen bewust te maken van hun sterke kanten zodat zij het raadswerk zo in kunnen richten op een manier die het beste bij hen past.

Wie reageerden er op een vooraankondiging hiervan op Twitter? Inderdaad ..... mannen, met stimulerende opmerkingen als: ‘het moet niet gekker worden’ of ‘mannen en vrouwen zijn anno 2010 gelijk, een aparte training voor vrouwen is niet nodig’.

Vrouwen en mannen hebben recht op dezelfde kansen en ontwikkelingsmogelijkheden, dat is iets anders dan dat zij gelijk zijn. Kijk alleen al naar de lichamelijke verschillen. Vrouwen beleven politiek op een andere manier dan mannen en zij hebben andere kwaliteiten. Helemaal niets mis mee. Sterker nog als deze verschillen worden erkend versterken ze elkaar juist. Maak gebruik van elkaars capaciteiten in plaats van kunstmatig vrouwen en mannen over één kam te scheren. Erkenning hiervan geeft kracht en de nodige balans en dat is waar heel veel mensen naar op zoek zijn.

En de training? Die gaat gewoon door. Aanmelden kan via het contactformulier.

Nederland Bekent Kleur

2010-05-11T17:33:00.008+02:00

Op zondag 30 mei vindt er om 14.00 uur de manifestatie 'Rhythm Against Rasicm' plaats op de Dam in Amsterdam. Zanger en componist Jan Rot zal daar de Nederlandse versie van het lied 'This land is your land' ten gehore brengen. Bruce Springsteen zong dit aan de vooravond van de inauguratie van Barack Obama in Washington. Al eeuwenlang heeft Nederland een traditie van tolerantie. Door angst en onzekerheid dreigt dit naar de achtergrond te verschuiven. Werk mee aan een samenleving waarin iedereen zichzelf kan zijn en we op een gelijkwaardige wijze met elkaar omgaan.

Meer informatie over de manifestatie vind je op de website Nederland bekent kleur

Denktank ZZPid

2010-05-04T15:21:00.008+02:00

Zet acht ZZP’ers met verschillende achtergronden bij elkaar en laat hen samen een dagdeel ideeën uitwerken voor medewerkers van organisaties, die tegen knelpunten aanlopen waar ze zelf niet uitkomen. Dit is kort samengevat de essentie van ZZPid.

Donderdag 29 april vond de eerste denktank van ZZPid plaats. Onder de bezielende leiding van Pauline Maring togen ZZP’ers via een gestructureerd stappenplan aan het werk om ideeën te genereren voor Ravelijn. Ravelijn matcht vraag en aanbod van vrijwilligerswerk en ondersteunt mensen die wat extra hulp kunnen gebruiken.

De directeur van Ravelijn gaf een toelichting op de vraagstelling waarna wij aanvullende vragen ter verduidelijking konden stellen. Daarna verliet de directeur de bijeenkomst en gingen wij aan de slag. Met creatieve denktechnieken brachten we mogelijke oorzaken en gevolgen in beeld, droomden we van de meest ideale situatie en kwamen wij uiteindelijk op drie concrete ideeën uit. Deze werden aan het eind van de ochtend gepresenteerd aan de directeur van Ravelijn. Zij kreeg drie praktische handvatten in handen waar zij weer mee verder kan.

Het was een succes. Voorwaarde voor het slagen van een dergelijke activiteit is openheid van alle betrokkenen naar elkaar toe, dat gebeurde die ochtend ook. Natuurlijk moeten er nog wat puntjes op de i worden gezet, maar het fundament staat als een huis.

Voor meer informatie, kijk op de website van Denktank ZZPbv of op de LinkedIn groep: Denktank ZZPid.

De kracht van het verschil

2010-04-27T20:11:00.002+02:00

Voor mijn raam staat een grote berk. Aan de takken bungelen langwerpige bruingele katjes in de wind. Langzaam is er verandering zichtbaar. Tussen de katjes verschijnen kleine frisgroene blaadjes. Elke dag wat meer. De rode beuk, een eindje verderop, is al een stadium verder. De zachtroze bloesem is geheel vervangen door rode bladeren. Nog wat schuchter laten zij zich zien, over een week toont de boom al zijn pracht en praal. De jonge blaadjes aan de heg zijn al weken in touw. Vrolijk stralen zij uit klaar te zijn voor het voorjaar en de zomer.

Bomen, struiken, bloemen en planten passen zich zonder haast en stap voor stap, aan de omstandigheden aan die dit jaargetijde van hen vraagt. Zij laten zich niet beïnvloeden of afleiden door de buurman of – vrouw die sneller of langzamer gaat. Ze doen het op de manier die het beste bij hen past. De ene boom bloeit daarom eerder dan de andere en ieder toont zijn of haar karakteristieke kleuren. Diversiteit geeft kracht.

Elk mens is uniek en maakt onderdeel uit van de natuur. Ieder individu met zijn of haar sterke kanten. Kijk eens om je heen hoe de natuur dit doet. Zij heeft eeuwenlange ervaring. Zoek jouw manier om je te laten zien en laat je niet van de wijs brengen hoe anderen daar tegen aan kijken. Juist die verscheidenheid maakt het een mooi geheel.

Vrouwen en mannen

2010-04-19T21:57:00.004+02:00

Veel leden van verschillende politieke partijen stellen deze dagen hun kandidatenlijsten voor de komende landelijke verkiezingen vast. AlletteNieuws twittert 19 april: ‘GroenLinks heeft een primeur in de Nederlandse politieke geschiedenis: vier vrouwen in de top 5 op de verkiezingslijst!’

Is dit bijzonder? Blijkbaar wel. Toch was het heel lang geleden heel gewoon dat vrouwen belangrijke posities hadden binnen hun stam of dorp. Zij waren de wijzen, priesteressen, zieners en helers. Dat was ook terug te zien in de toenmalige geloofsovertuiging, zeker in de oude West-Europese natuurreligies. In die tijd vereerden mensen zowel godinnen als goden en was er nog geen verschil in macht tussen hen. Wel waren de taken voor godinnen en goden anders. Dit was eveneens terug te zien in de taakverdeling tussen vrouwen en mannen in de woongemeenschap. De vrouw werd gezien als het begin van alles en schenkt het leven. Vandaar dat de religie bekend stond en staat als godinnenreligie.

Rond 4500 tot 2400 voor onze jaartelling werd door de Indo-Europeanen de eerste poging ondernomen om de godinnenreligie te onderdrukken en de rol van de vrouw naar de achtergrond te schuiven. Die poging mislukte, later was er meer succes. In vogelvlucht de geschiedenis door leert dat de balans doorsloeg naar de andere kant. Mannen namen de leiding over en vrouwen werden opzij geduwd. Volkomen logisch dat vanaf de jaren ‘70 van de vorige eeuw vrouwen hun rol in de maatschappij weer opeisten.

Het is nu de hoogste tijd dat er balans komt in de maatschappelijke functies voor mannen en vrouwen. Erken de verschillen en maak gebruik van elkaars kwaliteiten. Er is nog een hoop werk aan de winkel voor beiden.

Nieuwe politiek

2010-04-07T18:22:00.008+02:00

De gemeenteraadsverkiezingen liggen al weer een aantal weken achter ons. In mijn nieuwe rol, het coachen en begeleiden van raadsleden, valt het me wederom op dat politiek een veelzijdig vak is en hoe nieuwe raadsleden daarmee worstelen. Uiteraard zijn er de officiële taken: volksvertegenwoordiger, de grote lijnen uitzetten waar het college mee aan het werk kan en het college controleren of zij de opgegeven opdrachten naar behoren uitvoeren.

Daarnaast moeten raadsleden duidelijk aan kunnen geven waar zij (of hun partij) voor staan, met de media om kunnen gaan, debatteren, onderhandelen, samenwerken binnen eigen fractie en met andere fracties, luisteren naar bewoners en actiegroepen in de stad en natuurlijk de inhoudelijke kanten bijhouden van de onderwerpen waar hij of zij het woord over voert. Kortom een schaap met de vijf poten.

Eigenlijk raar dat elk raadslid ongeveer hetzelfde moet kunnen. Ieder mens heeft zijn eigen talenten en waarom mogen die niet worden ingezet? De een kan beter debatteren dan de ander. Die ander vindt het misschien wel leuker om persberichten te maken of andere opiniestukken te schrijven. Een derde fractielid is bijvoorbeeld weer goed in het formuleren van standpunten of het bij elkaar brengen van mensen. Nu wordt er vooral gekeken naar de portefeuilleverdeling. Wie neemt welke onderwerpen voor zijn rekening.

Binnen fracties werkafspraken maken en talenten van mensen inzetten op de zaken waar ze goed in zijn, en die ze meestal ook leuk vinden, zou eigenlijk onderdeel moeten zijn van het personeelsbeleid binnen fracties. Niet iedereen hoeft alles te kunnen. Ook dat is nieuwe politiek.

Leven

2010-03-22T10:46:00.003+01:00

Leven met onzekerheid,

onderdeel van het bestaan.

Leven in angst,

je gunt het niemand.

Leven met één zekerheid,

iedereen gaat dood.

Waarom maken we het elkaar zo moeilijk?

Lenteoefening

2010-03-18T14:34:00.002+01:00

De lente is het jaargetijde waarin de natuur ontluikt en zich langzaam weer aan de buitenwereld toont. Ook voor jou is het de tijd waarin je plannen en ideeën in de knop komen en verder uitgewerkt kunnen worden. Om je hierbij te helpen de volgende oefening.

Trek het bos in of zoek een andere rustige plek dichtbij de natuur, bijvoorbeeld een park. Neem een kleed en pen en papier mee. Maak het comfortabel voor jezelf door lekker op een kleed op de grond te gaan liggen of tegen een boom of op een bankje te gaan zitten. Kijk eens rustig om je heen. Als je bewust kijkt zal je merken dat je hoofd ook "stiller" wordt. Als dat het geval is sluit je je ogen. Haal je idee voor de geest en stel je voor dat dit een zaadje is wat nog onder de grond zit. Jij bent nu dat zaadje. Zie hoe het zich door het zonlicht en de warmere temperaturen ontpopt als een stengel die naar boven groeit en steeds meer licht ziet. Met je wortels houd je contact met de aarde. Zie hoe die stevig in de grond vast zitten. De zon verwarmt je knoppen en geven je kracht. Knoppen groeien uit tot bladeren, de stengel wordt steeds groter en vertakt zich. Je groeit uiteindelijk tot een sterke en mooie boom. Bestudeer dit plaatje een paar minuten en open daarna rustig je ogen. Kijk rustig en bewust om je heen. Het komt voor dat er direct gedachten of ideeën bij je binnenvallen, schrijf ze op zonder er een oordeel aan te geven. Als er in de loop van de dag of in de dagen die volgen ideeën te binnen schieten, schrijf die dan eveneens op. Laat ze een paar dagen en werk ze daarna verder uit.

Wil je er een extra dimensie aan geven? Kijk bij de eerstvolgende volle maan, op 30 maart 2010, nog eens naar je uitgewerkte plannen en bedenk op welke manier je in staat bent ze toe te passen. Maak er voor jezelf een mooi ritueel van.

Lentefeest Ostara

2010-03-17T15:05:00.014+01:00

Zaterdag is het zover. Het hoogtepunt van de lente is weer in aantocht, op 20 maart om 18.32 uur. De zon staat op dat moment recht boven de evenaar en dag en nacht zijn dan even lang. Na 20 maart stijgt de zon verder aan de hemel tot het hoogtepunt van de zomer op 21 juni. Het is het jaargetijde waar de vruchtbaarheid centraal staat.

In oude culturen leefden mensen dichtbij en in het ritme van de natuur. Jaarlijks vierden zij verschillende feesten om de natuur te eren en te bedanken, denk bijvoorbeeld aan het oogstfeest in augustus of het vieren van de zonnewendes. Bekend zijn de oude Keltische jaarfeesten die zijn gebaseerd op het wisselen van de seizoenen, de zonnewendes en de maanstanden.

Eén van die feesten is het lentefeest Ostara, wat gevierd wordt op 20 maart als de zon recht boven de evenaar staat. Ostara is een zeer vrolijk feest met veel muziek en dans. Mensen gaven elkaar vruchtbaarheidssymbolen zoals een geschilderd ei met een spreuk of haasjes van stro. Een ei is het symbool voor nieuw leven, de haas staat voor vruchtbaarheid vanwege zijn grote drang tot voortplanten. Ook wordt het ei gezien als een bron van kracht. Mensen gaven elkaar deze symbolen om mekaar alle goeds te wensen met de plannen die ze in de winter in gang hadden gezet. De lente is de periode dat deze plannen in de knop komen en zich aan de buitenwereld tonen, al zijn ze nu nog pril en kwetsbaar. Als je al een tijdje met een idee rondloopt dan is het nu de tijd om het idee verder uit te werken en beetje bij beetje aan de buitenwereld te laten zien.

Sta er zaterdag eens bij stil. Maak er een klein feestje van door iets leuks met elkaar te doen. Knutselen en spelletjes doen met kinderen bijvoorbeeld. Ga vooral naar buiten en geniet van de ontluikende natuur. Al is die nog kwetsbaar, een nachtvorstje en de ontluikende knop is kapot.

Veel van deze symbolen zien we terug bij het paasfeest. Ook Pasen is een lentefeest en valt dit jaar op 4 en 5 april. Overal zien we gekleurde eieren, chocolade haasjes en kuikentjes. Hier zien we de invloeden van het voorchristelijke lentefeest, gebaseerd op oude West-Europese natuurreligies, in terugkomen.

En wat let je om twee maal feest te vieren.

Afscheid

2010-03-10T12:17:00.007+01:00

Mijn woonkamer staat vol met geurende bloemen.Gisteravond was het zover, de laatste raadsvergadering waarin het afscheid van vertrekkende raadsleden centraal stond. Na wat procedurele zaken nam de burgemeester het woord en had voor elk vertrekkend raadslid een persoonlijk woordje, bloemen en een cadeau. De burgemeester typeerde mij voortreffelijk door mij te citeren: 'ik ben geen schreeuwer maar kan wel raak zeggen wat ik ergens van vind.' En zoals een goed verhaal eindigt met een cliffhanger gebeurde dat nu ook. Ze sloot af met de woorden dat ik spannende tijden tegemoet ga. Hilarisch omdat ik na de afsluiting bedolven werd met vragen wat ik nu dan toch ga doen. Een veel gehoorde kreet was: 'is het geheim of zo.'

Nee, het is absoluut geen geheim. Het raadswerk kan ik niet combineren met mijn drie passies: het coachen en begeleiden van mensen, schrijven en Noorwegen. De eerste twee combineer ik in mijn eigen bedrijf, Cirkel der Seizoenen. Het opbouwen van een eigen toko is heel spannend en neemt veel tijd in beslag. Noorwegen is het land waar ik verliefd op ben en veel wil zijn. De rust en ruimte die daar is, omgeven door prachtige natuur, inspireert mij. Werken in Noorwegen is voorlopig een brug te ver. Wel spelen allerlei ideeën door mijn hoofd, bijvoorbeeld workshops geven in Noorwegen. Daarnaast ben ik nog volop met mijn opleiding tot stresscounsellor bezig. Geen tijd om me te vervelen.

Er zijn zeker een aantal zaken die ik zal missen. De intensieve samenwerking binnen onze fractie bijvoorbeeld, we deelden de afgelopen jaren lief en leed. De rituelen op maandagavond voor de raadsvergadering van dinsdag. Naarmate de avond vorderde verschenen er steeds meer raadsleden op de gang om met elkaar te overleggen. Buiten de fractiekamer was er dan meer overleg dan binnen, we krioelden door elkaar en dat gaf lachwekkende situaties. Zeker als er over teksten van moties en amendementen werd gesproken. En natuurlijk zal ik de vele contacten met mensen in de stad missen. Een gesprek met iemand levert vaak meer en andere informatie op dan het lezen van stukken. Die grote hoeveelheid papier zal ik niet missen. Ik heb afscheid genomen van het raadswerk maar niet van de politiek. Ze zijn nog niet van mij af:-).

Softe aanpak werkt

2010-03-09T13:18:00.013+01:00

Het politieke klimaat in Nederland is onrustig, waarbij het thema veiligheid bijna overal bovenaan de agenda staat. Mensen verlangen naar rust en stabiliteit. Helaas wordt die stabiliteit momenteel vooral gezocht in meer repressie, streng optreden bij overtredingen, zware straffen en het verzinnen van steeds weer nieuwe maatregelen. Politieke kopstukken denken dat dit daadkrachtig staat en ze op deze manier leiderschap tonen. Of die harde aanpak effectief is, lijkt minder van belang. Dat blijkt uit de krantenkoppen van de afgelopen dagen.

Op de online Volkskrant van gisteren staat een bericht met als kop 'Softe aanpak is uit, ook al werkt hij'. Het AD kopte vanmorgen: 'Softe aanpak werkt beter bij criminaliteit' en in de nieuwsbrief van Zorg en Welzijn, het platform voor sociale professionals, staat een interview met Ida Haisma, directeur van het centrum voor criminaliteitspreventie en veiligheid (CCV). Iedereen is het er wel over eens dat lieden die anderen kwaad doen snel en helder gestraft moeten worden. Alleen de focus op zware straffen biedt echter geen structurele oplossing voor de problemen. Op korte termijn lijkt het beter te gaan, op langere termijn niet.

Echt leiderschap tonen politieke leiders door maatregelen die werken niet zomaar opzij te schuiven vanwege het softe imago en een goede balans te zoeken tussen preventieve maatregelen en zware straffen. Inderdaad dat kost tijd en is niet altijd direct zichtbaar, maar heeft uiteindelijk het meeste effect. Dat is tenslotte wat mensen echt willen, effectieve oplossingen voor problemen.

Interview Ida Haisma

Website centrum criminaliteitspreventie en veiligheid

Handout lezing Leven in de cirkel der seizoenen

2010-03-03T13:05:00.006+01:00

Nu het campagnevoeren achter de rug is heb ik weer meer tijd voor mijn eigen coachingspraktijk. Op verzoek van velen hieronder de handout van mijn lezing over leven in de cirkel der seizoenen. Dit is gebaseerd op de seizoenen en de cyclus van de zon en maan.

Campagne voeren: veel contact met mensen

2010-03-02T14:39:00.004+01:00

Morgen is het zover. Dan stemmen we in Nederland weer voor een nieuwe gemeenteraad. Het is de derde campagne voor de gemeenteraadsverkiezing waarbij ik nauw betrokken ben en ik geniet ervan. Waarom? Met zijn allen toewerken naar een climax, elkaar enthousiasmeren, steunen en helpen. Mensen die zich belangeloos inzetten voor hun idealen en er veel vrije tijd in stoppen. Dat is wat de campagnetijd zo bijzonder maakt en ondanks de drukte geeft het veel energie.

Naast het uitdelen van folders, bezorgen van verkiezingskranten, twitteren, voeren van debatten en bijwonen van verschillende bijeenkomsten, zijn het de individuele gesprekken met mensen waar ik het meeste plezier in heb. Boeiende discussies op straat met geïnteresseerde mensen. Uitleggen waarom we de afgelopen periode bepaalde keuzes hebben gemaakt en waar we de komende vier jaar mee aan de slag gaan.

En voor de zwevende kiezer: hieronder de reden waarom ik op GroenLinks stem.

Drama's in Vancouver

2010-02-25T10:27:00.010+01:00

Diverse clichés passeren de laatste dagen de revue. 'Coaches zijn ook maar mensen', 'een coach kan ook fouten maken', er gaat niemand dood'. Ik heb het natuurlijk over het persoonlijke drama van Sven Kramer die verkeerd wisselde op aanwijzing van zijn coach, Gerard Kemkers. Interessanter is te kijken op welke manier beiden er mee omgaan. Dat ze allebei zeer professioneel en toppers in hun vak zijn staat buiten kijf.

De manier waarop Kramer al vrij snel de pers te woord stond was grote klasse. Iedereen kon aan zijn lichaamstaal zien dat verschillende emoties om voorrang streden. Zijn coach had meer tijd nodig om tot zichzelf te komen, absoluut begrijpelijk. Hij zal zeker rondlopen met een schuldgevoel richting zijn pupil.

De eerste stap is natuurlijk zo snel mogelijk de knop omzetten aangezien er nog belangrijke wedstrijden op stapel staan deze week. Ongewenste emoties mogen dan wel even onderdrukt worden. Nu heeft niet iedereen na een dergelijke deceptie gelijk psychologische ondersteuning nodig, de meeste mensen redden het op eigen kracht. Toch zullen ze allebei, als de stof na de olympische spelen is neergedaald, wel even de tijd moeten nemen deze gebeurtenis te verwerken. Ze hebben er jaren met hart en ziel naar toe gewerkt. Dat weten ze zelf ook wel.

Een ander drama in de Nederlandse Ploeg. Edwin van Calker, piloot van de bobsleeërs durft niet meer van de bobsleebaan af. Onzeker geworden na zijn eerdere afdalingen durft hij het niet meer aan. Zijn zelfvertrouwen is verdwenen en de bobbers komen eerder naar Nederland terug. Kramer en Kemkers kunnen doorgaan met hun missie in Vancouver, wie vangt Calker op? Zeker gezien de negatieve reacties van sommige mensen uit Nederland. Het zal absoluut geen gemakkelijke beslissing zijn geweest.

Topsport: enorme druk, drama's en emotie. Voer voor een psychologische thriller. Wie gaat het schrijven?

Chakra´s

2010-02-24T15:53:00.017+01:00

Chakra’s zijn de energiecentra in je lichaam. Tijdens de lente richt de energie van alles en iedereen zich weer meer naar buiten. Ook wij staan nu meer open en in verbinding met anderen. Via de chakra’s vindt er uitwisseling plaats tussen onze eigen energie en energieën om ons heen. Het woord chakra komt uit het Sanskriet en betekent “wiel”of “schijf”. We ‘ademen’ energie in en uit via deze centra. We hebben 7 hoofdchakra’s. Daarnaast zitten er nog kleinere in de handen en voeten, knieën, vingertoppen, schouders enzovoort.

Functie en rol van de chakra’s
Chakra’s spelen een grote rol in het optimaal functioneren van je lichaam, geest en ziel. De organisatiestructuur van de chakra’s is zo prachtig opgezet dat het je alle handvatten geeft om tegen de wereld en het leven opgewassen te zijn. In de Aziatische landen spelen chakra’s een grote rol in het gezondheidszorgsysteem. In de westerse wereld staan we pas sinds een paar decennia open voor de werking van deze energiecentra. Als je de functies van de chakra’s begrijpt, snap je meer van ons afweermechanisme en leer je hoe je het evenwicht kunt herstellen.

De locaties van de 7 hoofdchakra’s
De plaats van het eerste chakra is het kruis.
De plaats van het tweede chakra is onder de navel
De plaats van het derde chakra is net boven de navel
De plaats van het vierde chakra is net rechts van het hart, onderste deel van het borstbeen
De plaats van het vijfde chakra is de keel
De plaats van het zesde chakra is het voorhoofd, tussen je wenkbrauwen. Dit chakra wordt ook wel “derde”oog genoemd.
De plaats van het zevende chakra is de kruin, het gebied bovenop aan de achterzijde van de schedel.

Kleuren van de regenboog
Elk chakra heeft een eigen kleur die weer overeenkomt met de kleuren van de regenboog. In de mythologie is de regenboog een teken van hoop. Vroeger geloofde men dat de regenboog de verbinding was tussen hemel en aarde en de schakel tussen mensen en goden. Elke cultuur drukte de relatie met de regenboog op een geheel eigen wijze uit. Zo hadden de Kelten een pot met goud (een soort heilige graal) die aan het eind van de regenboog stond.

Als je chakra’s goed functioneren, dat wil zeggen geopend en met elkaar verbonden zijn, en je begrijpt de werking van de chakra’s dan heb je een brug geslagen tussen materie en bewustzijn. Je bent dan zelf de regenboog die hemel en aarde verbindt.

De kleuren van de chakra’s
Chakra 1
Kleur: rood
Chakra 2
Kleur: oranje
Chakra 3
Kleur: geel
Chakra 4
Kleur: groen
Chakra 5
Kleur: helder blauw
Chakra 6
Kleur: indigo (spijkerbroekenblauw)
Chakra 7
Kleur: Violet tot wit

Hieronder een prachtige film met de belangrijkste kenmerken van de 7 hoofdchakra´s.

Ouder worden

2010-02-04T15:05:00.014+01:00

"Straks worden we allemaal 110 jaar", staat in het AD van 4 februari. Strekking van het verhaal: als de wetenschappers en medici een oplossing vinden voor de verouderingsprocessen van het lichaam dan is over ongeveer een eeuw de gemiddelde levensverwachting 110 jaar. Of het ook leuk is om zo oud te worden, daar gaat het artikel niet over. Wel wordt nog even opgemerkt, 'zoals we er nu tegenaan kijken, lijkt het niemand echt leuk om 110 jaar te worden'. En daar gaat het natuurlijk om.

Er wordt nog volop gediscussieerd over de manier waarop we in Nederland de AOW leeftijd gaan verhogen naar 67 jaar. De meeste mensen begrijpen wel dat dit nodig is, als het maar goed en eenvoudig geregeld wordt voor diegene die niet tot hun 67e kunnen werken. Wat mensen niet begrijpen is dat de overheid wil dat iedereen langer doorwerkt, maar mensen van 45 jaar en ouder moeilijk aan het werk komen. Op papier is het dan goed geregeld, in de praktijk niet. In feite staan er mensen langs de kant die heel graag willen werken en al jong als (te) oud worden bestempeld. De beeldvorming over ouderen is bijzonder slecht in Nederland. Daarbij is 45 jaar en ouder helemaal niet oud. Het zijn mensen in de bloei van hun leven en juist door hun levenservaring een aanwinst voor een organisatie.

Gelukkig zijn er ook bedrijven die laten zien hoe het ook kan. Zo las ik laatst een artikel over een stratenmakersbedrijf die zijn oudere werknemers een andere functie geeft. Zij begeleiden jonge stratenmakers en leren hen de fijne kneepjes van het vak. Zij werken wel mee maar hoeven minder productie te draaien doordat zij tijd en energie in hun jongere collega's stoppen. Dit is een prachtig voorbeeld van een win-win-win situatie. De oudere werknemer hoeft niet aan de hoge productie-eis te voldoen en kan tot zijn pensioen in zijn geliefde vak aan het werk blijven, de jonge werknemer leert de fijne kneepjes van het vak, groeit uit tot een echte vakman en samen met zijn mentor zorgen zij voor de productie. De werkgever heeft enthousiast personeel aan het werk die gezamenlijk zeer goede kwaliteit leveren. Werken is zoveel meer dan alleen maar productie, winst en efficiëntie.

Echt in gesprek met elkaar? Maak gebruik van de talking stick

2010-02-01T12:41:00.006+01:00

Praten vanuit je gevoel. In onze individualistische en rationele samenleving is dat niet alledaags, bang dat het als ‘soft’ of niet ‘daadkrachtig’ wordt gezien. In conflictsituaties, discussies of debatten onderbreken mensen elkaar regelmatig, om hun gelijk te halen of omdat zij zich niet gehoord of gezien voelen.

In gesprek gaan met elkaar kan ook op andere manieren. Indianen gebruiken hiervoor al eeuwenlang de talking stick (andere voorwerpen als een vredespijp, heilige schaal of veer kan ook). De stick straalt onpartijdigheid uit. Essentie van het gebruik is: “praten vanuit je hart en niet vanuit je hoofd.” Dit kan gaan over (alledaagse) zaken die iemand dwars zitten of bespreekbaar wil maken, tot botsingen tussen mensen.

In (dreigende) conflictsituaties is het gebruik van de talking stick methode uitermate effectief. Het brengt mensen in lastige situaties dichter bij elkaar. Soft is dit zeker niet. In Rotterdam zetten ze de talking stick al in bij buurtgesprekken, met positief resultaat. Het vraagt van mensen zich open te stellen voor elkaar, te praten vanuit zijn/haar gevoel, vooroordelen te vergeten en als individu deel te nemen.

Iedereen zit in een cirkel, het symbool van gelijkwaardigheid. Luisteren naar elkaar is essentieel. Degene met de stick in zijn/haar hand praat. Anderen zijn stil en luisteren. Iedereen komt aan de beurt en krijgt de ruimte zijn/haar verhaal te vertellen op een manier die bij diegene past. Alles is bespreekbaar. Het is dus helemaal niet nodig het gesprek te onderbreken. Sterker nog: het laten vallen van stiltes om het vertelde te laten bezinken is een belangrijk onderdeel van deze methode. Zo ontstaat er meer respect en begrip voor elkaar met als logisch gevolg dat mensen zich kwetsbaarder en opener op durven stellen. Het kenmerk van een echte dialoog.

Bij een (dreigend) conflict zijn er minimaal twee partijen betrokken. Ter voorbereiding wordt er eerst met de ene groep met de talking stick gesproken, daarna met de andere en als laatste met beiden groeperingen. Het voordeel hiervan is dat deelnemers al aan deze manier van praten met elkaar gewend zijn. Denken in mogelijkheden in plaats van in problemen, komt hierdoor steeds meer op de voorgrond te staan.

De gespreksleider heeft een belangrijke rol. Hij/zij stelt zich open voor de anderen, zorgt ervoor dat de juiste sfeer wordt gecreëerd en maakt afspraken over het gebruik van deze methode. Een prachtig voorbeeld hoe een eeuwenoud gebruik succesvol is in onze huidige samenleving.

Principes voor dialoog volgens de World Dialogue Foundation.

De toekomst van de thuiszorg

2010-01-19T13:38:00.008+01:00

De kranten staan af en toe vol van de problemen in de thuiszorg. Organisaties gaan failliet, anderen fuseren of worden overgenomen. Dit is versterkt door de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) op 1 januari 2007. Door de invoering van de Wmo is er een onderscheid gemaakt tussen huishoudelijke hulp, waar de gemeente verantwoordelijk voor is, en verpleging en verzorging wat uit de Wet Algemene Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) wordt betaald. Daarvoor werd alles uit de AWBZ vergoed. Gisteravond organiseerde de SP een debat hierover. Voor de pauze liepen de emoties soms hoog op, na de pauze verliep de discussie constructiever.

Ja, door de aanbesteding zijn er zeker problemen ontstaan bij de organisaties die huishoudelijke hulp leveren. Vooral door onervarenheid bij de gemeente en de instellingen. Organisaties dachten dat ze wel goedkoop de hulp konden leveren en gemeenten dachten dat dat ook daadwerkelijk het geval was. Gevolg: veel bedrijven kwamen in de financiële problemen. Andere klachten, zoals teveel verschillende mensen bij cliënten, personeel wat niet geschikt is voor dit werk of werken met studenten kwam al veel langer voor.

Aan de andere kant zijn hierdoor ook nieuwe initiatieven ontstaan die op een kleinschalige manier werken. Buurtzorg is daar één van. De kans daarop was kleiner geweest in de oude situatie.

Voor de invoering van de Wmo hadden thuiszorgorganisaties al grote problemen om nieuwe geschikte medewerkers te vinden. De economie steeg tot grote hoogte en mensen konden met ander werk veel meer verdienen dan huishoudelijke hulp bij cliënten thuis. Ook toen kwamen veel verschillende hulpen bij hulpvragers over de vloer. Dit is geen gewenste situatie. Cliënten zijn gehecht aan de vaste hulp en daar hebben ze (buiten vakantie en ziekte) ook recht op. Dat er gewerkt werd en wordt met studenten hoeft niet negatief te zijn. Iemand die in opleiding is voor verpleegkundige of arts en naast de studie wat wil bijverdienen kan alvast wat ervaring opdoen in het werken met hulpvragers. Het gaat dan meer om de begeleiding die deze studenten van de organisatie krijgen.

In feite laten deze problemen zien dat we gevangen zitten in een zorgsysteem waar steeds meer mensen zich ongelukkig in voelen en waar we maar zeer moeilijk uitkomen. Medewerkers vinden dat de invulling van hun vak achteruit holt en cliënten ervaren geen echte aandacht meer. Steeds wordt er iets ‘gerepareerd’ maar een echte visie ontbreekt. Daardoor blijft de discussie vooral over geld gaan. Het is nog niet zo lang geleden dat wijkverpleegkundigen zelf de indicaties van hun cliënten deden. Ze keken wat de mensen nodig hadden en regelden dat gewoon. De overheid besloot daarna dat er een onafhankelijke organisatie moest komen die de indicaties van de hulpvragers ging doen. Ze waren bang dat de verpleegkundigen teveel in het belang van de organisatie dachten. Het begin van een bureaucratisch gedrocht.

Geef medewerkers opleidingsmogelijkheden. Laat wijkverpleegkundigen gewoon weer zelf de indicaties doen. Geen aanbesteding en concurrentie in de zorg, maar juist samenwerken. Professionals die elkaar helpen beter te worden in hun vak en echte aandacht voor de cliënt. Dan neemt de kwaliteit van zorg vanzelf toe.

Campagne voeren met een verhaal

2010-01-12T13:15:00.004+01:00

Veel deskundigen adviseren kandidaat-raadsleden hoe zij hun boodschap het beste naar voren kunnen brengen. Waar het om draait is het vertellen van een overtuigend verhaal. Kijk en geniet hoe Marije Cornelissen dit doet tijdens het europees verkiezingscongres.

Nieuwjaarsreceptie

2010-01-06T14:01:00.010+01:00

De eerste twee weken van een nieuw jaar staan in het teken van nieuwjaarsrecepties. Als ik wil kan ik elke dag wel naar eentje toe. Uit onderzoek blijkt dat mensen gemiddeld vier kilo aankomen tijdens de feestdagen in december. Afvallen staat daarom hoog op het verlanglijstje van veel mensen. Als ik de vele hapjes en drankjes langs zie komen vraag ik mij af hoe lang zij hun goede voornemens vol kunnen blijven houden. Het belangrijkste van deze recepties is natuurlijk elkaar in een ongedwongen sfeer ontmoeten. Al zijn de bijeenkomsten verschillend, er is wel een rode draad in te ontdekken.

In het begin hoor je alleen teksten als: “de beste wensen en een goede gezondheid voor het komend jaar”, “een heel gelukkig Nieuwjaar”, “dat al je dromen uit mogen komen”en allerlei variaties hierop. Daarna volgen de onvermijdelijke drie zoenen. De één kust echt, de ander geeft klapzoenen, nummer drie kust in het luchtledige. Is dit ritueel klaar, dan op naar de volgende persoon. Vermakelijk om te zien. Handen schudden hoort er natuurlijk ook bij. Blijkbaar heerst er het beeld dat het geven van een ferme handdruk aangeeft dat iemand stevig in zijn schoenen staat. Vooral mannen doen hier driftig aan mee. Ik neem mij dan ook elk jaar voor om mijn polsbrace om te doen, in plaats van twee weken met meerdere blauwe plekken en een pijnlijke hand rond te lopen. Toch vergeet ik het elke keer, dat zegt vast wat over mij.

Lees verder op de website van Cirkel der Seizoenen

Natuurspeelplaatsen

2010-01-05T14:43:00.011+01:00

In Amersfoort komen steeds meer natuurspeelplaatsen. In 2005 kwam ik met dit fenomeen in aanraking. Het was mij al langer een doorn in het oog dat kinderen in steden bijna geen plek hebben waar zij lekker buiten kunnen spelen, ravotten, hutten bouwen en met water friemelen. En als er dan een speelplek is dan staan er wipkippen, stalen klimrekken en andere kant-en-klare speeltoestellen. Dit stimuleert de fantasie van kinderen totaal niet. Nee, een speelplek met ondergrond van gras en zand in plaats van stroken rubber. Boomstammen waar kinderen op zitten, klimmen en andere fantasierijke spelletjes mee doen. Een licht glooiende omgeving zodat er na een regenbui natuurlijke stroompjes ontstaan en kinderen lekker met water mogen kliederen. Er staan bomen waar zij in kunnen klimmen en er is natuurlijk materiaal waar ze vlotten of hutten mee gaan bouwen. Er groeien bomen, struiken en bloemen. Vlinders en andere insecten dartelen rond. Dat is een geschikte speelplaats voor kinderen.

Door de natuurspeelplaatsen slaan we drie vliegen in één klap. Kinderen hebben een plek waar zij lekker mogen spelen, waar hun fantasie wordt geprikkeld. Ze komen spelenderwijs in aanraking met de verschillende seizoenen en ze bewegen meer, dat komt de sociale – en lichamelijke ontwikkeling ten goede.

We besloten vier jaar geleden tijdens de verkiezingscampagne ons hard te maken voor deze speelplekken. In het collegeprogramma 2006-2010 zijn minimaal drie natuurspeelplaatsen opgenomen. Dit was de garantie dat er in Amersfoort meer ruimte en aandacht zou komen voor natuurlijke speelplaatsen. De inbreng van kinderen is natuurlijk essentieel, zij spelen er tenslotte. Deze speelplaatsen heb je in verschillende grootte en variaties. In Schothorst ligt de grootste van Amersfoort. Daarnaast zijn ze er in Nimmerdor en Klein Zwitserland. Er ontstaan steeds meer van deze speelplekken in verschillende wijken. Ook schoolpleinen veranderen vaker in een natuurlijke speelomgeving. Wat in 2005 ontstond tijdens het campagnevoeren, is nu in 2010 werkelijkheid. Zo zie je maar dat je in vier jaar zeker wat kunt bereiken.

Overzicht locaties natuurspeelplaatsen in Amersfoort

Een nieuw jaar

2009-12-29T16:50:00.002+01:00

Sportparel of sportmoeras

2009-12-18T12:24:00.010+01:00

De verkiezingskoorts begint toe te slaan. Gisteravond vond het sportdebat plaats georganiseerd door de Amersfoortse Sportfederatie (ASF) en Stichting Topsport Amersfoort. In de sfeervolle, en soms koude, horecagelegenheid naast de ijsbaan op het Lieve Vrouweplein spraken raadsleden aan de hand van een aantal stellingen over de toekomst van de sport in Amersfoort.

Alle partijen waren het er wel over eens dat er voldoende goede accommodaties in de stad moeten zijn en wachtlijsten zoveel mogelijk weggewerkt moeten worden. Interessanter was het verschil in visie over topsport in relatie tot breedtesport. Als woordvoerder gaf ik gisteren duidelijk de stellingname van GroenLinks aan. GroenLinks Amersfoort kiest de komende vier jaar voor de breedtesport. Of je nu jong bent of wat ouder, ziek of gezond, arm of rijk, iedereen moet mee kunnen doen aan sportactiviteiten in de stad. Gewoon omdat het leuk is om te doen. Bijkomend voordeel is natuurlijk dat mensen zich er ook fitter, sterker en gezonder door voelen en op een speelse en laagdrempelige manier in contact komen met andere mensen.

Eén van de stellingen was: moet Amersfoort mee doen aan de verkiezing Sportstad van Nederland? Natuurlijk is meedoen aan een verkiezing altijd leuk, het motiveert mensen en brengt Amersfoort weer eens op een positieve manier naar buiten. De vraag is alleen wat je onder Sportstad verstaat. Vaak wordt Sportstad gerelateerd aan topsport. Ik vind het belangrijker dat veel inwoners deelnemen aan sport, er veel aandacht is voor sportdeelname, er veel vitale sportclubs zijn, genoeg sportaccommodaties en natuurlijk horen daar ook sportevenementen bij.

Wat is daar voor nodig? Niet alleen goede accommodaties maar ook verenigingen met voldoende en gekwalificeerd kader. Ondersteun verenigingen in het maken van een goed plan, hoe zij de organisatie van hun vereniging op peil kunnen brengen en houden. Zet daarvoor voldoende combinatiefunctionarissen in. Zorg er daarnaast voor dat er meer multifunctionele gebouwen komen die het hele jaar door meerdere sportverenigingen gebruikt kunnen worden of laat een kinderdagopvang hier gebruik van maken.

Wat is de rol van de gemeente hierin? De gemeente kan en moet ook niet alles zelf willen doen. Wel zie ik voor de gemeente een regierol weggelegd. De gemeente moet het overzicht hebben wat waar gebeurt. Enkele vertegenwoordigers van de verenigingen gaven gisteravond aan dat het kader van de verenigingen vrijwilligers zijn en daarom de kar niet kunnen trekken. Als we bovenstaande willen bereiken dan is het noodzakelijk dat iedereen bereid is over zijn eigen schutting heen te kijken en te willen samenwerken. Kennis en ervaringen uitwisselen en bereid zijn elkaar daarbij te helpen. Dan hoeft niet iedereen het wiel opnieuw uit te vinden.

Klimaat

2009-12-16T12:58:00.008+01:00

Momenteel vindt in Kopenhagen de internationale klimaattop plaats. Voor- en tegenstanders discussiëren over de verschillende maatregelen en de oorzaken van de klimaatproblemen. Onderstaand filmpje laat niets aan duidelijkheid te wensen over.

Verantwoordelijkheid

2009-12-10T15:40:00.004+01:00

Ronald Koeman is deze week ontslagen bij voetbalclub AZ. De resultaten vielen tegen. De voetballers konden de verantwoordelijkheid en discipline die zij in een wedstrijd nodig hebben niet opbrengen. De trainer gaf ze te veel vrijheid die zij niet konden hanteren. Stijn Schaars, aanvoerder, gaf aan dat de spelers ook tekort geschoten zijn en dat ze als spelersgroep misschien nog niet zo ver zijn om het zelf te doen en iemand nodig hebben met een straffere hand en meer duidelijkheid.

Verpleegkundigen die bijvoorbeeld in een ziekenhuis werken verdienen aanzienlijk minder dan deze voetballers en hebben een grote verantwoordelijkheid. Zij moeten vaak onder hoge werkdruk in fracties van seconden beslissingen nemen en dan gaat het ook nog vaak over leven en dood. Zij kunnen niet versloffen, ze hebben al hun aandacht nodig bij het werk wat zij met passie verrichten.

Laat de spelers van AZ eens een paar dagen meelopen met verpleegkundigen in een ziekenhuis, dan realiseren zij zich hopelijk in wat voor een bevoorrechte positie zij verkeren. Het is dan te hopen dat zij eens bij zichzelf te rade gaan zodat zij met passie hun werk uitvoeren en zelf hun verantwoordelijkheid nemen in plaats van die bij een trainer neer te leggen.

Lijstduwer

2009-12-01T12:18:00.016+01:00

Gisteravond hebben de leden van GroenLinks Amersfoort de definitieve kandidatenlijst vastgesteld voor de verkiezingen van 3 maart 2010. Sebastiaan van 't Erve is unaniem gekozen tot lijsttrekker en ik ben één van de lijstduwers op plaats 18. Volgens Wikipedia is een lijstduwer 'een persoon op de kandidatenlijst van een politieke partij in de aanloop naar verkiezingen, waarvan verwacht wordt dat hij of zij veel stemmen zal trekken, maar die zo laag op de kandidatenlijst staat dat hij of zij vrijwel zeker niet gekozen zal worden.' En zo zie ik mijn plaats ook. Overigens bevind ik mij in goed gezelschap. Sylvia Kesler en Gerda Eerdmans zijn eveneens lijstduwers.

Vanmorgen vroeg iemand mij of dit nu geen kiezersbedrog is omdat ik wel op de lijst sta maar mij niet beschikbaar stel voor een plaats in de gemeenteraad. Ik vind van niet. Door mijn plaats op de lijst laat ik zien dat ik GroenLinks een warm hart toe draag en van harte steun. Daarbij heb ik van te voren aangegeven dat ik mij niet beschikbaar stel voor een volgende periode in de Raad omdat ik meer tijd vrij wil maken voor het coachen en begeleiden van mensen. Kiezers weten dus van te voren exact waar zij aan toe zijn. En we hebben hele goede vrouwen bij de top 12 staan...

Nieuwsgierig naar de overige kandidaten voor de komende verkiezingen? Klik dan op onderstaande link.

Kandidatenlijst 2010 GroenLinks Amersfoort

Reacties op artikel AD en mijn blog

2009-11-30T12:36:00.008+01:00

Het artikel in het AD met als kop: 'Terminale patiënten geweerd uit strandhuisjes' en mijn blog met de titel: 'Strandhuisjes taboe voor wie dood gaat' hebben veel reacties opgeleverd. Dhr. Fatels (eigenaar van de te bouwen strandhuisjes) geeft in een e-mail naar mij aan dat het artikel onvolledig is en uit zijn verband is gehaald. Het ligt genuanceerder dan in het artikel staat aangegeven. Onder voorwaarden wil dhr. Fatels graag meewerken om de laatste wens van mensen die nog maar kort te leven hebben mogelijk te maken. Afgelopen donderdag is hij met dit onderwerp op radio één geweest samen met dhr.Veldboer van Stichting Ambulance Wens. Voor de volledigheid hieronder de link naar het desbetreffende radioprogramma.

http://www.radio1.nl/contents/10491-strandhuisjes-voor-terminale-patienten-confronterend

Strandhuisjes taboe voor wie dood gaat

2009-11-28T20:35:00.005+01:00

In het AD Amersfoortse Courant van 26 november 2009 staat dat patiënten die nog maar heel kort te leven hebben, niet welkom zijn in nieuw te bouwen vakantiehuisjes op het strand van Hoek van Holland. De eigenaar wil andere recreanten niet dagelijks confronteren met de dood. Ik was verbijsterd toen ik dat las.

Als dit klopt handelt de eigenaar van deze huisjes in strijd met de grondwet. Het is verboden ongeoorloofd onderscheid te maken tussen mensen, of mensen ongelijk te behandelen op welke grond dan ook. Dus ook niet of iemand wel of niet ziek is. Het lijkt er meer op dat hij zelf bang is en daarom voor anderen beslist of zij wel of niet met de dood geconfronteerd willen worden.

Dood gaan is onlosmakelijk verbonden met het leven. Het is dan ook noodzakelijk dit onder ogen te zien in plaats van erg zieke mensen uit te bannen. Iedereen gaat dood. Wij zouden er juist meer bij stil moeten staan. Het zorgt ervoor dat we beter kunnen relativeren, meer aandacht hebben voor onze naasten en beter zorg dragen voor de natuur en het milieu. Stervende mensen zijn niet eng, zij zijn bezig met hun laatste levensfase. Het getuigt van medemenselijkheid om hen rustig van de zee te laten genieten zodat zij waardig afscheid kunnen nemen.