Met koken heb ik helemaal niets, al kan ik van lekker eten wel genieten. Wat mij intrigeerde was hoe de kandidaten functioneerden onder tijdsdruk en stress. En ondanks dat toch alert en heel creatief te werk moesten gaan om zichzelf te kunnen onderscheiden van hun concurrenten. Tegenslagen incasseren en improviseren als zaken anders lopen dan verwacht. Dat was boeiend om te zien.
Wat improviseren betreft werden de finalisten in de laatste uitzending extra op de proef gesteld. Moniek die aan haar voorgerecht begon en er later achter kwam dat de vis al was gegaard terwijl dat niet de bedoeling was. Ze liep ijsberend door de keuken en kwam in tweestrijd. Opgeven of toch doorgaan omdat ze het ten opzichte van eerder afgevallen collega's niet kon maken nu af te haken. Ze raapte zichzelf uiteindelijk bij elkaar, maakte met de bewuste vis toch een gerecht en creëerde voor de chefs ook gelijk het beste voorgerecht. Een sterk staaltje lef en doorzettingsvermogen.
Even later viel de stroom uit waardoor de kandidaten moesten werken in een donkere keuken met alleen een cameralamp in de buurt. Stug doorgaan en vertrouwen hebben in eigen kunnen.
Opvallend was het plezier wat de kandidaten, ondanks de wedstrijdruk, hadden om te koken. Eén van de deelnemers gaf in een eerdere aflevering aan dat hij het jammer vond niet in de Cook-off te zitten omdat hij best nog wel een keer in een 3-sterren restaurant wilde koken.
Alle finalisten waren natuurlijk goed. Tot zulke prachtige prestaties komen, kun je alleen als je passie en liefde voor je vak hebt, grenzen durft te verleggen, voor je dromen durft te gaan en tegenslagen om kunt zetten in een vervolgactie. Aspecten die voor veel mensen in diverse beroepen van belang zijn.
Mijn waardering voor koks is enorm gestegen. Koken is meer dan een warme hap voorschotelen. Echte koks zijn absolute kunstenaars die smaken bij elkaar brengen en gerechten als een kunstwerk aan hun gasten presenteren. Ik verheug me op het volgende seizoen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen